Deniz Ortasında Şiiri - Kasım Kobakçı

Engin deniz ortasında, batacak sular,
Vahşi döngü içersinde, taşacak sular,
Dipsiz kuyu kenarından, kaçacak sular,
Aniden, aşağı inecek yelkenler.
*
Kara kuyu merkezinde, döner dalgalar,
Su üstünde büyüyerek, şişer halkalar,
Mavi suyun girdabında, kopar fırkalar,
Kimse bilmez, o dehlizin neresi dibi.
*
Devrilerek, dibe doğru göçer tekneler,
Umutları, köklerinden biçer tekneler,
Dehşet ile inleyerek, geçer tekneler,
Çaresizlik kaplıyordur, engin denizi.
*
Geri dönüş yollarını, keser gidenler,
Kötü kader fırtınası, sezer gidenler,
Uçuruma doğru hepsi, yüzer gidenler,
Uçuruma kapılmanın, yükü çok ağır.
*
Rüzgarların ortasında, çırpınır durur,
Ufukların ötesine, taşınır durur.
*
Şiddetiyle her tarafı, yutan çukurlar,
Suyun merkezinde, hızla kalkan çukurlar,
Karanlığı yara yara, vuran çukurlar,
Gürültüyle çalkalanır, dipsiz kanyonlar.
*
İnsafsızca çevriliyor, devasa çarklar,
Derinlikte kükrüyor, o büyük fiyortlar,
Üzerlerine çekiyor, ulu girdaplar,
Doğanın kükremesi, sert vurur denizde.
*
Kurtuluşun kapıları, kapanıvermiş,
Döngülerin merkezi de, tıkanıvermiş,
Zavallılar, acı ile dolanıvermiş,
Uçup gider, umutların hepsi aniden.
*
Kara sular diyarında, yıkılır direk,
Fırtınanın ortasında, bükülür bilek,
Zalim döngü kucağında, ezilir yürek,
Kaçılmaz asla, enginlerin öfkesinden.
*
Uzaktan hiç görülmüyor, o derin kuyu,
Korkutucu serinlikte, o siyah suyu,
Her şeyleri parçalayan, o vahşi huyu,
Etrafını sarmalayan, o korkunç tuzak.
*
Karanlığa sürükleyen, dipsiz hezeyan,
Masmavi suları saran, siyah hezeyan.
*
Döngülerin kıskacında, ufalır beden,
Karanlığın boğazına, sokulur beden,
Uçurumun soğuğuna, tutulur beden,
Açılmıştır yerin dibi, sonsuza değin.
*
Hiçbir gücün, yetmediği o koca girdap,
Gelenleri sürükleyen, o dipsiz serap,
Koca koca filoları, eyleyen harap,
Dev dalgalar, merkezinde yatacak kurak.
*
Koca deniz sarmalanmış, kötü tılsımla,
Bütün yüzey, kaplanmıştır ağır hışımla,
Merkezdeki çukur, çeker büyük yudumla,
Tükenir yaşam, bizden ırak köşelerde.
*
Kara sular etrafında, dönüp dururken,
Vahşi çukur, bedenleri kırıp vururken,
İnsanların umutları, sönüp kururken,
Sönüyor ışık, o girdabın ortasında.
*
Korkutucu çevrintiler, büyütür telaş,
Dalgaların ortasında, sürüyor savaş,
Sular dibe sürüklenir, gizlice yavaş,
Eziyor sular, yürekleri paramparça.
*
Çaresizlik diyarında, çöker karanlık,
Döngülerin gölgesinde, yiter aydınlık.
*
O denizin dibinde, büyüyen delikler,
Engin suları çeker de, ezer delikler,
Yüzeydeki her şeyi de, süzer delikler,
Kimse kaçamaz ondan, çaresiz esirler.
*
Merkeze doğru, hızla çekilir cisimler,
Dağılıp parçalanır, kaybolur isimler,
Girdabın etrafında, çizilir resimler,
Saklıdır sırlar, karanlık diplerinde.
*
Durgunluğu yırtarak, çağırır çukurlar,
Vahşi kükremelerle, bağırır çukurlar,
Cümle canlıyı, dibe sığdırır çukurlar,
Korkunun gölgesinde, üşüyor balıklar.
*
Çevrintinin ortası, simsiyah dev tünel,
İnsanı sürükleyen, vahşi devasa el,
O derin dehlizlere, iniyor koca sel,
Acımasız döngünün, kalmamış insafı.
*
Merkezdeki çukura, devriliyor sular,
Korkunç gürültülerle, kıvrılıyor sular,
En derin kuyulara, savruluyor sular,
Gökyüzüne çıkar, dalgaların feryadı.
*
Kimseler kaçamaz, bu azılı şiddetten,
Çaresizce göçerler, kurtulmaz hiddetten.
*
O dipsiz derinlikler, gizemini korur,
Vahşi doğa, denizde sillesini vurur,
Döngülerin ucunda, yok oluşlar durur,
Yutar bedeni girdap, susar okyanuslar.
*
Derin sular, her şeyi koparıp götürür,
Karanlık tünellerde, o canlılar çürür,
Vahşi çukur, daima etrafı süpürür,
Yeryüzünün göğsünde, yaradır açılan.
*
Çevrinti kükreyerek, okyanusu ezer,
Güçlü fırtınalarla, bulutları sezer,
İnsafsız fırtınayla, kıtaları gezer,
Kanatır suları, devamlı döne döne.
*
Felaketin resmini, çizer okyanuslar,
Merhameti gizleyip, siler okyanuslar,
Üzüntüyü, enginde eler okyanuslar,
Izdırap yükü ile, kaplanır kıtalar.
*
Suyun merkezindeki, o korkutucu güç
Ondan kaçabilmesi, sanılandan da güç,
Karşı koymak imkansız, dayanması pek güç,
Kimse saklanamaz, doğanın öfkesinden.
*
Şiddetli döngülerin, çarkları bükülmez,
Girdabın ortasına, inmeye güç yetmez.