DENGBEJ
Dengbejler
Gâh,
yeryüzüyle gökyüzünü kavuşturan birer sihirbaz
Gâh,
güle değen yel gibi hüzünbaz olurlar
Ve,
öyle hoyrat akarlar ki acının ırmağında
Bir damar bulup inerler yüreğin en derinine
Dövülen naldan çıkar gibi,
çekiçle örs arasında yankılanır
yanık sesleri ve sihirli sözleri
Alır götürürler bir atın terkisinde
diyardan diyara
sürgünden sürgüne
Ey kanlı toprakların, dili yaralı çocukları
Hangi yangından geçmedik?
Hangi kurşun değmedi dilimize?
Hangi yas düşmedi ocağımıza?
Biz ki
yaralı dilimizin sahipsizliğinde
çocuklar büyütmedik mi
Dengbejlerin söz ahengiyle
Ondandır işte,
yer ile gök arasında yankılanan
o seslerin inceliği
Ondandır işte,
Dengbejlerin erişilmez yüceliği
Onlar ki,
hatıradır acısını yaşayanlara
hafızadır dilini unutmuşlara
Dengbejler susarsa
Acının dili tutulur
şanlı bir tarih unutulur
Kanlı topraklarda
mezarlar kaybolur
ölüler konuşur
Erdal Karadağ
11 Şubat 2012
11 Nisan 2019
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 02:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
