9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sert kayaları yıkar, çelikten o baş,
Yıllara meydan okuyan, o kutlu taş,
Fırtınalar içinde, verirken savaş,
Demirden bir ağaç gibi, dimdik durur.
*
Gövdemden doğan dallar, çelikten mızrak,
Rüzgarın nefesini, parçalayarak,
Dökmedim asla zırhım gibi, bir yaprak,
Zamanın darbesine, inatla vurur.
*
Göğe doğru uzanan, kalkandan siper,
Üstüne gelen dertler, hep ondan döner,
Gecenin karanlığı, üstüne iner,
Kuşatmış her anını, demirden gurur.
*
Yiğitliği taşıyor, bu paslanmaz can,
Köklerin arasında, dolaşıyor kan,
Yıkılmaz bir kaledir, onu anlayan,
İçinde alev alev, umudu korur.
Kayıt Tarihi : 28.08.2026 16:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!