Değmeyenlere Şiiri - Yücel Özkü

DEĞMEYENLERE
“Üzülme, değmez,” demeyin,
Sözünüz değmesin içime.
Ben değmeyene yanmadım,
Yüreğim değdi, acıdı.

Gülü tuttum, dikeni kaldı,
Yola vardım, izi kaldı.
Bir bakışa gönül verdim,
Gecesi gözümde kaldı.

Ne gidişin yordu beni,
Ne ardından kalan sızı.
İçimi asıl acıtan,
Yanlış yere konan gönül.

Ne küskünüm ne pişmanım,
Geçti; içimde izi var.
Değmeyene üzülmedim,
Yüreğim değdi, yara kaldı.

YÜCEL ÖZKÜ
29 Ağustos 2026/19:29