Daidalos Şiiri - Gaius Flavius Divinus

Bu ambarı ateşe verdiğimde,
Samanlar ateşiyle beni yıldırmayı denedi.
Lakin sanıları yanıltıp yaktım,
Düşünmeye teşne elverişsiz fikirlerini.
Doğru yolu bulana kadar her yolu denedim,
Şimdiyse uçurumun kenarında sırasını bekler keçilerim,
Kızıl boynuzlu endam telkin saçıyor aklıma,
“Anlattıklarım birer olasılık yap ya da yapma”
Çıkışa vardım sanıp attığım her nara,
Işık tuttu yeni bir çıkmaz sokağa,
Kesin sandığım öğretilerim değişti, aklın yolu bir değilmiş.
Yürüdüğüm korulukta rotasız duraklar kaybolduğuma açık bir delil,
Adım attığım yer çıkışı olmayan daidalos labirenti
Ve bana bir anlığına bile inanmayan şüphe elçileri,
Sanki fırtınama kapılıp dağılan kum bulutunun taneleri.

26.05.2026