Dağılmadan Şiiri - Yücel Özkü

DAĞILMADAN
Bir yolun ortasında değil,
Kendi içimdeyim sanki;
Sağımda susmuş akşamlar,
Solumda yarım kalmış cümleler.

Bazen durmak geliyor içimden,
Bir ağacın gölgesinde,
Adımı unutur gibi
Sessizce oturmak…

Sonra içimde bir kıpırtı,
Sönmemiş sıcaklık gibi,
“Bir adım daha,” diyor.
Ben yürüdükçe yol susuyor,
Ben sustukça içim çoğalıyor.

Belki varacağım bir yer yok;
Mesele,
Yolun sonunda değil,
Dağılmadan yürüyebilmekte.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Ağustos 2026/11:33