Cümle Alem Duysun Şiiri - Kasım Kobakçı

Çok anlattın durdun dünden,
Fayda gelmez kuru ünden.
Dürüst olsan baştan başa,
Gözün değmez kanlı yaşa.
*
Gülümseyip baktın yüze,
Şunları saydın sen bize:
Ufak salla din kardeşim,
Yok dünyada dürüst eşim.
*
Bağırıp da sitem etme,
Uzaklara küsüp gitme.
Ektiğini biçtin Recep,
Boşa yandı bizim boş cep.
*
Derdin bana yalan sözler,
Gerçekleri arar gözler.
Vefa ektin keder buldun,
Genç yaşında erken soldun.
*
Masallarla aklım çelme,
Sınırları aşıp delme.
Eşit tarttı hayat seni,
Üzme boşa garip teni.
*
Büyük atma usta çırak,
İnadı sen dünden bırak.
Bedelini öde elbet,
Gerçekleri bilsin millet.
*
Bolca attın mangal külde,
Bırakmadın diken gülde.
Şansın bitti, kader sustu,
Dost bildiğin sana küstü.
*
Hesap kitap tam tutmalı,
Sükut edip dert yutmalı.
Palavraya doydu karnım,
Hakikate açık alnım.
*
Feryat figan edip durma,
Kafanı da taşa vurma.
Sebepsizce isyan ettin,
Uçuruma kendin gittin.
*
Boş laflarla ömür geçti,
Rüzgar eken boran biçti.
Terazisi dengede yar,
İki yanda derin hasar.
*
Anlattığın maval oldu,
Vaden bugün artık doldu.
Sınırları bilmelisin,
Göz yaşını silmelisin.
*
Tatlı tatlı hayal kurdun,
Doğruları kalpten vurdun.
Çabaların beyhudedir,
Sahte yüzün son perdedir.
*
Yalanlara karın toktur,
Acı sözler sivri oktur.
Destan yazıp çizdin güya,
Anlattığın sahte rüya.
*
Kıymet bilen değer bulur,
Kibir eden garip solur.
Atıp tutma can yoldaşı,
Düşürürsün ağır taşı.
*
Kızgınlığın haksız inan,
Alev aldı sönmez binan.
Hakkın olan sana geldi,
Kötü niyet bağrın deldi.
*
Abartmayı bırak Recep,
Karşına çıksın bir merkep.
Beklediğin bitti yolda,
Kırık dökük kaldın kolda.

Kötü sözü geriye al,
Tatlı düşe yeniden dal.
Boş böbürler diyarında,
Hüsran olur hep yarında.

Sebepsizce söylenirsin,
Boş hayalle eylenirsin.
Dengi dengine uymuştur,
Cümle alem de duymuştur.