Cübbe Şiiri - Emsile Sultan Bayrak

Cübbem dar gelmeye başladı,

Dertler ayyuka çıktı.

Utanç yedi düvel öteden koştu,
Yakama yapıştı.

Ar damarım çatladı;
Ciğerim ne yandı ne de tutuştu,
O da kedinin önüne
Mundar oldu kaldı.

Emeller Mecelle'nin kaidesinde,
Yüce sofralara sedler kuruldu.
Kuzunun ciğerine elimin değmesine ramak kala,
Ceylanların gözleri kurudu.

Izdırarı olmayanın
Sus payı yarına hak kaldı.
Cümle âlem hâlime âyan,
Yokluğuma sessiz kaldı.