Çok Sonra Şiiri - Kenan Gezici

Şimdi bağırıyorum içimden geçenleri.
Zelzele tufandır, içim dışım.
Yanıyor yer, gök ağır geliyor sözlerim.
Nereden geçse rüzgârı, yakıp kavuruyor.
Telaşlanıyor kulağı olmayanlar.
Ama züht ile boyun bükecekler cahil.
Anlam vermek bilmez, anladığı dil.
Kaf dağı kadar uzaktır kıyıda oturan için.
Gün döne, devran döne dedim amma.
İllaki katranla boyanmalı mı yüz.
Ne fayda yağmur yağmadı mı bu ara.
Çığlık çığlığa kalır ah yüzümüz.
Anlayış beklediğimiz en büyüğünden ayıbımız.
Yere sürülmedi mi insan yüzümüz.
Mangalda ateş koymaz bu yürek.
Düşmüşüz tam ortasına öyle bir yerin.
Kaç heykel kırıldı daha kaçını kırar yüreğimiz.

Kenan GEZİCİ 25/07/2026