Çok Mu Romantik Şiiri - Kasım Kobakçı

Yalın çınarların altında,
Yağmur damlaları düştü birden,
Gülümsedi aşık gülümsedi bu akşam,
Alevli bakışları, süzüldü yanaklarından,
Binlerce duygu, yansıdı gözlerinden.
*
Solgunluğu ve yorgunluğu,
Taşıyamazdı, o incecik yürek,
Taşıyamadı da.
*
Dayanamadı bu ayrılığa,
Nice fırtınalar, atlatmıştı oysa,
İçinden, nice umutlar yeşertmişti,
Neler yaşamış, neler görmüştü.
*
Heybetliydi, ovalar, rüzgarlı dağlar,
Yollar engebeli, dereler coşkunca akıyordu,
Herkes, şarkılar söylüyordu,
Bu muydu, kalbini kıran.
*
Hangi sitem, hangi burukluk,
Dolmuştu artık,
Hangi hayal, sönmüştü,
Hangi anı, yaralamıştı,
Ne kadar, saklamıştı hislerini,
Bilinmez, taşmıştı sadece.
*
Bir çift söz olsun, söyleyemez miydi,
Söyledikleri, duyulmaz mıydı,
Teselli edebilir miydi, yaralarını,
Sıcak bir melodi, işleyebilir miydi içine.
*
Gidip konuşabilir miydi, yoldan geçenle,
Anlatabilir miydi, hislerini sevdiklerine,
Neden hep erteledi, kördüğüme çevirdi,
Çözüp çözüp, çözümsüzlüklere mi ulaştı.
*
Artık bir şarkısı vardı aşığın,
Aşkın gözyaşları dese,
Hicranların türküsü,
Gönlümün türküsü,
Çok mu romantik bulunurdu.