Coğrafya kaderdir,gözlerin hariç

Seni sevmek,
Devlet dairelerinde sigara içmek gibiydi;
Hem yasak, hem de nefes nefese.
Üstelik saçların vardı senin,
Cumhuriyet tarihi kadar karışık ve tel tel,
Dokunsam yeni bir başkent kurulurdu göğsümde.
​Biz seninle bir gün,
Herhangi bir lokantanın en tenha masasında,
Ekmek kırıntılarını toplar gibi topladık ömrü.
Sen tuzluğu uzattın,
Ben dünyayı temize çektim o sıra.
​Sonra sen gittin,
Gidişin ki, bir gazete bayisinin önünde
Bütün manşetlerin birden susmasıydı.
Bir hırka bıraktın arkanda, kokunla ağırlaşmış,
Ve bir de ütüsü bozuk ayrılıklar.
​Şimdi hangi sokağa sapsam,
Tabela isimleri hep senin adını heceliyor.
Ben sana "Kal" diyemedim,
Çünkü Cemal Süreyya min dediği gibi, hayat kısaydı,
Ve biz treni kaçırmış peron işçileriydik.
Yine de güzel yenildik,
Sırf sen kazanasın diye, bütün kozları aşka verdik.