Çocuk Olarak Şiiri - By Ka

Bir çocuk kaldı senden bana,
Bazen huysuz ve yaramaz.
Büyüdü yıllarca benimle,
Duygularıma kaldı
Saygım sadece.
Bazen susar, içine kapanır,
Bir bakışıyla eskiyi hatırlatır.
Ne zaman toparlansam yeniden,
O çocuk dağıtır her şeyi birden.
Bir adım atsam yetişirim hayata,
İki adım geri çeker geçmişim beni.
Gülüşü bazen bana benzer,
Bazen senden kalma bir iz taşır.
Ne kadar kaçsam da kendimden,
O çocuk içimde beni yakalar.
Ne ben büyüyebildim tam olarak,
Ne de kaybolabildim çocuk kalarak.
Bazı geceler konuşuyor benimle,
“Kırılmadın mı hâlâ?” diyor.
Ben sustukça derine iniyor,
Geçmiş dediğin içimde yaşıyor.
Ne zaman unuttum desem seni,
Bir şey çıkıyor senden kalan.
Belki de insan en çok,
İçinde büyüttüğüyle yaralanır sonradan.
Bir yanı hâlâ sana inanır,
Bir yanı herkesten uzak durur.
Sevmek değil belki bu artık,
Alışkanlık olmuş durarak.
Ne ben büyüyebildim tam olarak,
Ne de kaybolabildim çocuk olarak.

9 Mayıs 2026