Bu sükût sanma ki âsûdelikdir, feryâd-ı derûndur,
Serzenişim lâfz ile değil, sînemde mahzûndur.
Kıyâm etmek müşkil olsa da cihân yükü omzumda,
Ufuk hattında bir hayâl gibi görünür sûretim anda.
Gelirsin, lâkin vuslat sana harâm olur,
Bakarsın, amma basîretin perdede kalır.
Bir çocuk kaldı senden bana,
Bazen huysuz ve yaramaz.
Büyüdü yıllarca benimle,
Duygularıma kaldı
Saygım sadece.
Bazen susar, içine kapanır,
Gölgeler çarpar odalarda etrafa
Saçılır hatıralardan bir sen
İçime siner bir mutluluk
Ah o eski günlerden
En zoruda bu olsa gerek
Bir sor kendine, değer miydi?
Harcanan ömür kalır mı sandın geriye?
Kurumuş yapraklar karışmış toprağa,
Filizlenen bir yeşilin gölgesinde…
Basıp geçtin, fark etmedin bile.
Neydin bilemedim ki, hep bir gurur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!