Çocuğun sesi Şiiri - Yasemin Tanık

Pencerenin yüzünde şımarık bir tül,
Ya kaçar ya gelir
Gamlı bir havada sokakta;
Hangi taş dolanır ayağıma
Tut ki pencereyi kapatmışım...
Duyulur bir çocuğun sesi,
Elimle çizmek isterim gülen yüzünü...
Tül hoyratlığıyla savrulur
Çocuğun sesinde gözyaşı
Ne çok isterdi rengarenk balonları uçurmayı
Ah bir paragraf atlasa bugün
Bir haykırabilse çocuk uzanır vadiden
Tül gitmez bilmediği diyara
Ahh çocuğun fırtınası sussa,
Tut ki kulağımı tıkadım
Ellerimden dikişler sökülür
Kalelerimi aşar oklar
Duyuyorum,
Çocuğun fısıltısında
Kurşundan ağır acısını..
Ah sokağın laneti kamçılıyor güneşi
Aydınlık kuruyor gündüz vakti
Okşuyor karanlık gözlerimi
Omuzuma konuyor kartallar
Duymuyor musun?
Çocuğun sesine gömülü mezarı
Tül ayrılıyor pencereden
Yakasında bir siyah kurdale,
Konuşamıyor,
Suskunluğunda dağılıyor sokaklar
Çocuğun yanağında bir kefen
Sokak taşır mı tabutunu bilemem.
Koltuğuma gömülüyorum!
Dışarıdan geliyor bir silah sesi
Bunu da mı fark etmediniz derinden?