Çizginin Diğer Tarafından

Olmazsa olmuyor, sonradan gülmüyor insanın yüzü.
Zorlamayla, dökme suyla başak bitmiyor kurumuş topraklarda.
Öylece kuşlar konmuyor kendiliğinden ağaçların dalına.
Her şeyin sahibi Yaradan; “ol” demeli,
demeli ki kulun yüzü gülmeli.

Bilirim, çiçekler en ıssız yerlerde açar.
Hiç gidilmemiş o yerlere duyulur hep özlemler.
Kor olsa da yanar içimde sana olan arzular.
Saçının bir telini savuracak olsa rüzgârlar,
o an bende isyan başlar.

Sabahın ilk ışıklarıyla uyanır yuvada kuşlar.
Bir telaş ki rızık için başlar.
Kimisi değirmencinin, kimisi simitçinin,
kimisi ise her gün onlara yem verirken
ölümü bekleyen yaşlı teyzenin yanına konarlar.

Bir göç ki seninle başladı bende.
Kavrulur yüreğim, hasretinle yanar.
Gözlerim yollara mahkûm,
çaresiz tüm benliğim.

Nereden çıktı bu ayrılık?
Sen gittin!
Nedir bilmiyorum aşılmaz olan;
yollar mı, yoksa içinde bulunduğum karmaşamı?

Sen bana yasak, sen bana haram.
Karardı ruhum, karanlık dünyam.
Göremem yüzünü.
Sesin çok zaman önce hafızamdan silindi.

Yalnızlık, bahçe duvarında yatan yılan.
Tutamıyorum kendimi, ağlamaklıyım her an.
İçin için parçalarken beynimi sorular,
belki bastırır ümidiyle aklımdaki sesleri
çalıyorum ıslıklar;
öylece anlamsız ıslıklar.

Gitmiyor ayaklarım.
Gidişinin ardından onlar da bir garip oldular.
Bir onlarla eksikti kavgam.
Yokluğunda hiçbir yere gitmek istemiyorlar.

Yazıyorum aklımdan geçenleri, ellerim kapkara.
Yetişemez oldu son zamanlarda ellerim;
gerisinde kalırlar aklımın.
Bedenim bir sıcak, bir soğuk.
Uzadı saçlarım, yüzüm tek sana dönük.

Bir hayli huysuzum son günlerde.
Öyle çekilecek de türden olmayan bir tip.
Kalbimi bıraksam uğrunda ölecek.
Ölürse seni benim gibi kim sevecek?

Dayan bedenim, ruhum, biraz daha dayan.
Kalp sevgiye, akıl düşüncelere gebe her an.
Biraz daha bekle ne olur, dayan;
kapansın kalbindeki yarası yârin.

Geçer mevsimler, aylar, haftalar, günler.
Yüreğim sözlerime kulak ver:
Zaman silgi, akıllar hesap yeri,
ruhumuz usta kalem.
Hayatlarımız çoktan yarısı dolmuş birer defter.

Ne olursun, sesime ses ver.
Defterin yazılan tarafı hüzünler,
elem ve biraz da keder.
Birkaç sayfa da tebessüm.
Bir fırtına, bir deprem;
geride kaldı mazim.

Öylece yürüyorum;
ne eski yârim
ne de ona dair hayalim.

Akşamdan kalma gibiyim;
ağrıyor ruhum, bedenim.
Bitmeli, bitirmeliyim.
İstemiyorum ısıtılmış eski kavgaları,
bitmeyen uzatmalı kahırları.

Sevabınla, günahınla gel.
Yazalım defterden birlikte arta kalanı.
Ekmek olsun sevgimiz,
içine saygımız katık.
İçelim aşkı, yanında yudumlayalım sıcacık.

Çok büyük iddiam yok.
Öyle süper bir kahraman da değilim.
Olursan kadınım, yettiğince gücümün
sen iste, dağları uğrunda deleyim.
Uçurumlarda açan çiçekleri
toplayıp yollarına sereyim.

Yağmasın yağmurlar, esmesin rüzgâr.
Canım, saçlarını seyretmeliyim.
Gözlerin düşler ülkesine açılan bir kapı.
Parmakların sanki ince gül dalı.
Kaşların, kirpiklerin Eros’un ok ve yayı.

Hâlâ unutamam gördüğüm o ilk ânı.
Güneşi silik bırakan tenin ışıltısı.
Seni ipeklere sarıp sarmalamalıyım.

Konuş artık, duy beni.
Bir kul bu kadar mı üzülmeli?
Konuş artık, duy beni.

Aklıma gelir son zamanlarda bir “yaşanmışlık”.
Gözümü kapatıyorum: yaşanmışlık ve sen.
Uyanıyorum, sağımda yaşanmışlık, solumda sen.

Benim için bir fidan yaşanmışlık;
gönül toprağıma çoktan ektiğim.
Bıkmadan, usanmadan, ayırmadan gözlerimi seyrettiğim.
Arada bir konuştuğum,
çoğu zaman havadan sudan,
hüzünlere de boğmadan,
aşktan sevdadan bahsettiğim.

Anlatırım ona tüm güzellikleri;
okuduğum kitaplardan,
aklımda ne varsa arta kalan.
Renkli düşler kurarım,
uçuk kaçık masallar durmadan anlattığım:

Düşler diyarı, peri kızı,
beyaz atlı prens,
mutlu insanlar ülkesi,
yelkenleri sevdalarla dolu
maviliklerdeki gemi.

İstemiyorum artık anlamsız bir hayat.
Yorgun bir kuşum, sana doğru çırpan kanat.

İster avcı ol, vur beni;
ister baharda dallarına
hiçbir kuşun konmaya cüret edemediği ceviz ol.
Kimselere yâr etme,
sakla dallarının arasında beni.

Olsaydı o masalda bir dilek hakkım,
beklemeden yarını şimdi kullanırdım.
Olurdu son dileğim kuşkusuz, hiç tereddütsüz:

Ya yolunda,
ya dalında,
ya da kollarında ölmek…