Nereden peydah olduysa olmuş,
Eline iki dizelik kelam tutuştu diye
Adına şair demişler herifin.
Bizimki de saf ya,
İnandı bir müddet bu kuyruklu yalana.
Nereden bilsin fukara,
O kağıda döktüğü kederin
Meyhanede iki tek etmeyeceğini…
Yine o boktan, o meşhur akşamlardan biri…
Masada kadehler, havada memleket havası.
Kadının biri döndü, bastı kahkahayı:
"Ulan" dedi, "kitabı çıkacakmış da hazretin,
Kurtulacakmış güya sefil hayatımız!"
İşte o an, tam o saniyede dank etti kafaya.
Baktı ki aynaya; ne taç var kafada, ne sırtında hırka...
Çırılçıplak kaldı kelimelerin ortasında.
Anladı o dakikada;
Ulan dedi, senin o krallık dediğin,
Kıçında donu olmayan bir hükümdarın
Kudretsiz tantanasından başka neymiş ki…
Kayıt Tarihi : 26.01.2013 12:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!