Cinayetin Mimarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Susmalısın sadık dostum, duyulur nefesimiz.
Yüreğini ferah tutsun, şüphesiz zaferimiz.
Asla boyun eğmeyesin, fıtratın oldukça hür.
Bütün idare bizdedir, sarsılmaz çemberimiz.
*
Şimdi sonunu çizerim, şu zavallı ruhların.
Süzülsün sahte inciler, yıkılsın o duvarın.
Gölgeden izle onları, titresin bedenleri;
Ortaya döksün kirini, parıldayan pınarın.
*
Çökmüş simalar anlıyor, saklanılan gerçeği.
Solgun yanaklar ıslanmış, nem döküyor çiçeği.
Diğeri boya sürüyor tenine tasasızca;
Durdur tuttuğun fırçayı, atıver şu böceği.
*
Fani can alırken sade eylemlere tutunur,
Safi çehreyle çıkılan kanlı yolda bulunur.
Fısıldaşırlar gizlice, hedefleri çok yaman.
Anlıyorsun yoldaşım bak, sakladığın okunur.
*
Beraberce farkındayız, çoğalsın sezgilerin.
Mevcut durum mahvediyor, sarsılıyor hislerin.
Cani yapıyor halleri, şahitsin olanlara.
Zincirle hıçkırıkları, silinsin tüm kederin.
*
Siyah damlalar dökülsün, maskesini devirsin,
Zira sadık müttefikim, güçlü ruha çevirsin.
Çağlar aşıp batan anlara baka kalıyorum,
Zihnime dolan yakışıksız sesleri getirsin.
*
İlahlar doluşur beyne çirkin kelamlarıyla,
Ciltlerce metin dökülür kirli satırlarıyla.
Zihnimi dağıtıyorum, madem dimağım bitik;
Fikrim asrın ortasında çürük anılarıyla.
*
Dizginleyemem ruhumu, yabancılar bedeni,
Keskin çeliği kavrayıp tartmalısın gideni.
Fikrimin canlı nehrini seçip kurut yoldaşım,
Deşmelisin yüreğini sökmek için dikeni.
*
Kaçışın hiç ihtimali muhal, sonlanacaktır.
Çift demirin zincirleri toptan kırılacaktır.
Taze canlar doğacaktır ecelin kucağından,
Tutunup parmaklara veda saf kalacaktır.
*
Sonsuzluğa tebessümle gidilecek şuursuz,
Farklı mecra bulamayız, yollarımız kusursuz.
Vakit tamam, karanlıkta son nefesi veresin,
Zira şahsın cinayetin mimarıdır fütursuz.