UMUT GÖÇMEZ
Umut, gayri Turna kanadında…
Bir yerlerde azaldıkça
Bir yerlerde çoğalıyor her göç mevsiminde
Rüzgârla savrulan
Toprakta yok olmayan bir tohum gibi…
Yaban sevdalara teslim etmedik umutlarımızı
Sevdasız da dökmedik gözyaşlarımızı
Çünkü yürek yavan ve katıksız değildi
Kökleri susuz kalsa da
Kendi çatlağında güneşe ulaşmayı bilir…
Belki çaldılar heveslerimizi,
Ve her şeyimizi…
Ama çalamadılar
Geceyi parçalayan
Gündüzleri doğuran
Sürgülü kapılar aralayan yalın gülüşlerimizi
Ve bizden çalınan,
azalan her şeye rağmen
Turnalara yoldaş olur
Umutla çoğalırız
Her göç mevsiminde
Erdal Karadağ
26 Kasım 2011
Esenler / İst.
Kayıt Tarihi : 13.04.2018 02:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
