Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Çat kapı çıkıp ta yanına gelsem,
Beni içeriye alır mısın yar.
Gecenin bir vakti uykunu çalsam,
Yastığı benimle böler misin yar.

Dost oduna buram,buram kavrulan,
Her namerdin hasetinde yoğrulan,
Bir volkanda isyan ile savrulan,
Ateş benim duman benim kor benim.

Zır cahilin haberi yok özünden,

Irmakları nazlı, nazlı akıyor,
Kızları nakışlı kilim dokuyor
Konuştukça sanki bülbül şakıyor,
Elvan, elvan kokar gülü Cehrimin

Anayı babayı bacı kardeşi,

Efkarı dağıtmak için
Bir gemi kiralamışım
Kalbinde yer bulmak için
Kendimi paralamışım

Çek kaptan engin denize

Kim çıkarmış kardeşim! Bu aşkın yasasını?
Hiç hesaba katmamış, derdini tasasını,
Geniş günde aklını, dar günde posasını,
Çıkaracak maddeyi görmedim bu yasada!!

Zor arayıp bulmuşken, dangalağın hasını,

Cevr-i Saltanat

Deste, deste dağıldık, kim arar yoklar bilmem,
Hangi ahbap derleyip, bir yerde saklar bilmem,
Köhnemiş bir yüreğe, kim kaç dert ekler bilmem,
Ağlayarak gelmişim, yine ağlar giderim.

Cihan-ı Cevr

Can çekişir gönül kuşu kafeste,
Gitmiş bir vefasız zalime çatmış
Gözlerim yollarda kulağım seste,
Gözler yol yorgunu, canıma yetmiş.

Bir çift göz camdan bakıyor
Gönül gönül’e akıyor
Güneş başımı yakıyor
Çık içerden çık içerden
Çık içerden hano çık içerden
Çık içerden cano çık içerden

Çile Borcu

Doğmayan güneşi güder dururum,
Zemheri yer etmiş, yüreğe benim.
Yarım Asır oldu öder dururum,
Çile borcum bitmez feleğe benim.

Düşman bedduası, dostun dileği
Sökün etmiş, gelir derdin alayı,
Başında dolaşan kahr-ı belayı,
Cinnet denizinde yüzmeyen bilmez.

Talih taksir etmiş sevgi yurdunu,