Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Duygular şiirle buluşsun diye,
Mısralar serpilip gelişsin diye,
Yepyeni dostluklar oluşsun diye.
Buyurun dostlarım, meydana gelin.

Gönül ikliminden biz de geçelim,

Sürgün yedim gurbet gurbet sürüldüm
Gülü sevdim ama diken sarıldım
O şehir bu şehir gezdim yoruldum
Eğlenip bir yerde durayım dedim

Gördüğüm herkese sorular sordum

...
Epey oldu görüşmedik seninle
Ne var ne yok işler nasıl ay lele
Telefon et sohbet edek benimle
Ne var ne yok; soramadım ay lele…..Mehmetali Işık

Büyük sevdaların,
kavgaları da büyük olur.
asıl olan o büyük fırtınada
sevda gemisini parçalanmadan
kurtara bilmektir.
Gereksiz nazlanmalarla,

Çağırsam gelir misin,
ses verir misin sesime,
yer verir misin yüreğinin
bir köşesinde.
Kucağını açar mısın,
bir dost şefkatiyle,

eski kuşak yeni ile çatışır,
akıl fikir durmuş kafa karışır,
babanın yerine oğul konuşur,
bu devran ateşten kor canan canan.

selamlaşmak artık demode olmuş,

u garip başıma belayı saran,
yıktı duvarımı eyledi viran,
bana göz yaşını hep reva gören,
zalım merhametsiz canan utansın.

hep ben oldum çile çekip ezilen,

Can İpliği

Bir şakayık çiçeğinin uğrunda,
Can ipliği alev almış yanıyor.
Bir şebnem ki bir lalenin bağrında,
Bir seher meltemi değmiş donuyor.

İsyankar arzuların, kaprisini çekerken,
Hüzün dolu kadehten ,yudum yudum içerken,
Bir yalnızlık ateşi, içerimi yakarken,
On ikiden vuruldum,seni gördüm kadınım.

Kaderin şaşmaz yolu, sana getirdi beni,

Hapsetmiş güneşi kara bulutlar,
Ömür’ün baharı tez geldi geçti.
Bir başka bahara, mahkum umutlar,
Bugün yarın derken,yaz geldi geçti.

Gençlik ateşini dırdıra kattık,