Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Bu gün yine beraberdik,
ay yüzlüm. Seninle
kurduğumuz küçük
dünyamızın içinde.
Huzurla tanışıyorduk,
mutluluğu soluyordu

Çarkına yandığım feleğin oku,
Gülistan içinde gülümü vurdu.
Başımıza yıktı bu evi barkı,
Bu koca dünyada bizi mi buldu.

Gözlerim nemlidir yüreğim yasta,

Mayan haram, bozuk kanın,
Asla adam olmazsın.
Cehennemi boylar canın,
Bu vatanı bölemezsin.

Kelle alır vuruluruz,

Bizim kuşlarımız,hüzün şakıyor,
Sularımız boz bulanık akıyor,
Çiçeğimiz bile başka kokuyor,
Bir başka tadıyor balımız bizim

Boz kırlara yiğit sesi,ulaşır,

Kar boran kaplamış, dumandır başı,
Seline karışmış gözümün yaşı,
Madem esirgedin,bir lokma aşı,
Yol ver ağrı dağı çekip gideyim.

Canım dediklerim yaktı canımı,

Gönül konacağın dalı bilmedin,
Ağlattılar seni bir gün gülmedin,
Acı çektin sebep nedir sormadın,
Tanımadın melek yüzlü şeytanı.

Her yüze güleni dost mu sanırsın,

İnsanlık namına, yoktur alamet,
Bir yudum su verse, kopar kıyamet,
Kararmış vicdanda yoksa meymenet
Adamdan sayacak, biryanı var mı?

Seveni yok eşi dostu çok ama,

Tahammül azalmış sabır dözmüyor,
Dağlara haykırmak müşkül çözmüyor,
Mısralara döküm dedim yazmıyor,
Kalem bana ben kaleme dargınım.

Hasret ateşinde can yana,yana,

Dargın Tebessüm

Hançeri,sırtıma vurup durmayın,
Cansız bedenimi yorup durmayın,
Bildiğiniz derdi sorup durmayın,

Davacı
Bir çalıya kondu diye,
Gül gönülden davacıdır.
Bir aymazı sevdi diye,
Hal gönülden davacıdır.