Cevapsız Sorular Nöbeti
Kime sorsam "gitme" dedi, kendi gitmişken,
Kime sorsam "sev" dedi, kalbi bitmişken.
Ben bu saklambaçta hep ebe kaldım,
Gözlerinin içinde kendimi kaybettim.
Kime sorsam "düşme" dedi, eli boşken,
Kime sorsam "koş" dedi, yolu taşken.
Neden hep uçurumu gösterenler kanat takar?
Neden en çok üşüyenler, uzaktan ateşe bakar?
Kime sorsam "sabret" dedi, ömrü tükenmişken,
Kime sorsam "affet" dedi, gururu bilenmişken.
Madem derman sendeydi, niye yaramı deştin?
Madem liman bendim, niye fırtınayı seçtin?
Kime sorsam "doğru ol" dedi, dili eğriyken,
Kime sorsam "dik dur" dedi, beli bükrüyken.
Hangi hakla yargılar beni, kendi lekesini görmeyen?
Hangi yüzle yol gösterir, bir adım öteye yürümeyen?
Kime sorsam "umut" dedi, ışığı sönmüşken,
Kime sorsam "vefa" dedi, sırtını dönmüşken.
Bu oyunun galibi kim, herkes birer birer kaçtıysa?
Bu baharın suçu ne, her gelen bir yara açtıysa?
Kime sorsam "unut" dedi, hatırası tazeleşmişken,
Kime sorsam "sus" dedi, feryadı göğe erişmişken.
Ben bu karanlıkta kimi sobeleyip kurtulacağım?
Kendi gözlerinde kaybolan ben, kimi bulacağım?
Kime sorsam "yaşa" dedi, ölümü tatmışken,
Kime sorsam "kal" dedi, valizini çoktan toplamışken.
Yine ben ebe kaldım, bu bitmez oyunun tahtında,
Bir ömür ziyan oldu, senin gözlerinin saltanatında.
Şiir gibi Delinin güncesi 🥀🥀
Şiir GibiKayıt Tarihi : 24.03.2026 01:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!