"Çok lazımmışsınız" diyordunuz ya,
Yokluğunuzla sınavı geçtim çoktan.
İyilik ettikçe ayağıma taş koydunuz,
Ben o taşlarla yolumu ördüm, utan.
Arkamdan konuşun, serbest kürsü sizin,
Kulağı olan duysun, masanızdaki kim?
Ben ekmeğimin peşinde, siz dedikoduda,
Aramızdaki fark işte tam da bu.
Yüzüme gülüp arkamdan oynayanlar,
Sahneniz kapandı, perde indi.
Ben alkış istemiyorum kimseden,
Kendi hikayemin tek başrolüyüm.
O yüzden fazla kasmayın, yorulursunuz.
Ben gittim, siz hala aynı yerdesiniz.
Cevabım budur: Bensiz de olurmuş.
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 04:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!