Cennetten Bir Köşesin Şiiri - Mustafa Elbir

Gündüzbey’de bir yaz akşamı,
Serin serin, eser rüzgârları,
Suyu sert, merttir insanları,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Dere kenarında öter kuşların,
Çiçeklerle dolu dağ, bayır, ovaların,
Havasına yeşiline toprağına hastayım,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Akşam olunca muhabbet başlar,
Şen olur bizim oranın kanal boyu,
Gelip görsen yaşarsın bir ömür boyu,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Ocakta pişen katmerin kokusu sarar,
Sofralar kurulur, herkes bir araya gelir,
Birlik beraberlik bizim özümüzde var,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Yıldızlar altında çaylar demlenir,
Geçmişten geleceğe hayaller serilir,
Gönüller huzurla, sevgiyle beslenir,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Çocukların neşeli kahkahaları yayılır,
Yaşlıların bilge sözleri yol gösterir,
Herkes birbirine sevgiyle, sarılır,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Gurbette olsam da kalbim sendedir,
Hayalim, umudum, her şeyim sendedir,
Bir gün kavuşmak dileğiyle yanar içim,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.

Ne kadar uzak kalsam da unutamam seni,
Güzelliğin, sıcaklığın hep benimle,
Ömrüm boyunca seveceğim seni,
Cennetten bir köşesin Gündüzbey’im.