Cennetimsin Sen Şiiri - Mustafa Elbir

Gündüzbey dağlarındaki kanalları,
Akar bahçelere soğuk suları,
Öter ağaçlarında bahar kuşları,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Yaylaları, suları, havası, dağları,
Meşhurdur bağları, kayısısı, kirazı,
Konakları, yapıları, vadideki yamaçları,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Çayda dizilmiş sıra sıra kavakları,
Nakışlıdır kızların başındaki yazması,
Mustafayı deli eder bakışları nazları,
Köşküm sarayım cennetimsin sen,

Eski taş evlerin o mistik havası,
Dedelerden kalma o sıcak yuvası,
Komşuluk bağının o eşsiz yoldaşı,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Tarlada çalışan çiftçinin terini,
Orak seslerinin o tatlı ritmini,
Harmanda savrulan bereketini,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Düğünlerde çalınan davulu, zurnası,
Gençlerin coşkuyla halay’a durması,
Yaşlıların nasihat dolu sözleri duası,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Bayram sabahı camiden gelen sesi,
Küçük çocukların şeker neşesi,
Büyüklerin o sevgi dolu öpüşü,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Yamaçta otlayan koyunları, kuzusu,
Çobanların içli kaval türküsü,
Doğanın sunduğu o sesi huzurlu,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Akşam güneşi vurunca tepelere,
Sessizliğin çöktüğü o saatlere,
Yıldızların parladığı gecelere,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.

Uzakta olsam da hayalimdesin hep,
Kalbimde taşıdığım en güzel sebep,
Sensiz geçen günler içimde hasret,
Köşküm sarayım cennetimsin sen.