Uykusuzluk
Iṣıklar durgun sulara iniyor... Ṣuleler gölgelere sönüyor ağır ağır.
Uyku; bir türlü dalamadığım bakır sarı, sıǧ bir nehir olmuṣ...Akmıyor gibi.
Suyun yüzüne dokunuyorum.. Avuçlarımda ılık biran canlanıyor.
Gözyaṣlarım, ipil ipil ,parlayan saten gülüṣüne damlıyor sanki..
Bu nehir bütün acıların, savaṣların, sınırların bittiǧi bir yere akıyor ..
Dinginliǧi, tüm umutların canlandıǧı sessiz bir dua gibi.
Korkuların boṣlandıǧı ,tasaların huzur bulduǧu ılık rüzgarlar saçlarını sarıyor...
Kınalı zülfünün meyini bana salıyorlar sanki..
Bilki hasretin her solukta yüreǧimde kıvrılan bir kanca gibi.
Sana en büyük fedakarlığım hala nefes alıyor olmam sanki..
Korkarım birgün ezelde karṣılaṣırsak tanıyamıyacaǧız birbirimizi.
Bekleyeni olana ölüm..
Bir sıcak davet gibi..
Selim Tangerli
Selim TangerliKayıt Tarihi : 11.06.2026 19:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!