Nene Hâtun’dan almış, yiğitliği mertliği
Kim haksızlık yaparsa, başlar o ân sertliği
Fıtratından geliyor, özündeki asâlet
Kılı hep kırk yararmış, onda şaşmaz adâlet
(1071 Malazgirt Destanı)
Anadolu kapısı, Malazgirt’le açıldı
Nice zorlu engeller, birer birer aşıldı
Yer ve gökler şâhittir, muhteşem bir destânla
Bin yetmiş bir yılında, târihlere yazıldı
Doğarken bahtına, bir yaz güneşi
Kanadı kırılmış, kalbi hep buruk
Sersefil olmuştu, her bir kardeşi
Analı-babalı, yetîm bir çocuk.
Tanırım bilirim, onun cismini
Ananın ağlamadığı
Karalar bağlamadığı
Sîneler dağlamadığı
Bir dünyâ olsun isterim.
Çocukların ölmediği
Anneciğim cân özüm, nasîhattir her sözün
Sen gelince aklıma, ne gam kalır ne hüzün
Bir süreyyâ yıldızı, gibi parlar nûr yüzün
Sen gelince aklıma, silinir kalpten hüzün.
Hakk emrine uymaz, nice gafiller
Belâ-yı girdâba düşer giderler
İnkârı marifet sanan câhiller
Nâr-ı âteşlerde pişer giderler.
Cezâlar gelince, gitmez hoşuna
Ân be ân tükenirken, ömrümüzün vâdesi
Yaşanan her hâtıra, mâzide bir iz olur
Neş’e sevgi gamların, yürektedir hânesi
Yâd oldukça anılar, bir hoş sadâ söz olur
Alnımızda çizgiler, derinleşir gün be gün
Anılar gözümden geçerken bir bir
İçimden bir heyhât, sesi yükselir
O ânda aklıma, bin su’âl gelir
Anladım ki hayât, bir rüyâ kadar.
Gönül aynasından, bakındım durdum
Dizlerim tutmuyor, belim bükülmüş
Yıllarım ömrümden, çok şey götürmüş
Geçtiğim köprüler,yıkık dökülmüş
Anladım ki yaşım, kemâle ermiş
Saçımdaki aklar, çilenin izi
Bir tebessüm et ki içten, gözlerinden okunsun
Bir selam ver tâ yürekten, kalbe dostlu dokunsun
Gül yüzünden yansıyanlar, gonca olsun açılsın
Bir selam ver tâ yürekten, kalbe dostlu dokunsun.
fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fe,ûlün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!