Gözlerimden yaş akarken, bil ki gönlüm hep bahâr
Geçse aylar geçse yıllar, bende mevsim nev-bahâr
Kalpte her dem sevgi çağlar, çünkü gönlüm bahtiyâr
Geçse aylar geçse yıllar, bende mevsim nev-bahâr.
fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün
Gönlünce bu dünyâyı, gezip eyle temâşâ
Hiç korkma! Vakit geçse, sakın düşme telâşâ
Heyhât ki, gönüllerde ümit bitti mi, hâşâ?
Hiç korkma! Vakit geçse, sakın düşme telâşâ.
Mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Ömrümüzden her geçen gün, takvimin bir yaprağı
Çâre yoktur neyleyim ben, sanki bir cân ırmağı
Esme rüzgâr esme artık, geçti ömrün son çağı
Çâre yoktur neyleyim ben, sanki bir cân ırmağı.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Sevgi çağlar her umuttan, bahtiyâr ol ey gönül
Bak gidenler dönmüyor bil, bî-karar ol ey gönül
Gönlümüz hep neş’e dolsun, tâcidar ol ey gönül
Bak gidenler dönmüyor bil, bî-karar ol ey gönül.
fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün
21 Mart, hem gecen hem gündüzün denk, hayranım
Sen töremsin kutlanırken, ismi Nevrûz bayramım
Nev-bahârdan müjdelenmiş bir çiçeksin, harmanım
Ceddimizden armağansın, tâ ezelden devranım.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Açtı bir bir gonca güller, gönlü al al dağladı
Şimdi mevsim nev-bahârdır, kalpte hisler çağladı
Düştü şebnem cilvesinden, derde dermân bağladı
Esti rüzgâr, tül ipekten, yandı bülbül ağladı.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Ağla gönlüm ağla artık, şimdi mevsim sonbahâr
Geçti günler geçti aylar, dünde kalmış nevbahâr
Dön de bir bak, soldu güller pek perîşân lâlezâr
Geçti günler geçti aylar, dünde kalmış nevbahâr
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Ayrılıktan bahsederken, nem dolarmış gözlere
Her vedânın ardı hicrân, zor gelirmiş sözlere
Şimdi gurbet mevsiminden, bir haber ver bizlere
Bir tesellî bul diyorsan, dön de bir bak izlere.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Ağla gönlüm gam yükünden, dertli bülbüller gibi
Öyle mahzûn, öyle durgun, lâle sümbüller gibi
Sabrı bitmez bir kul-ol, Mevlâ’m Kerîm’dir ey gönül
Hep yeşersin tüm umutlar, solmayan güller gibi.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Annenin rahminde, başlarken hayât
Duyulmaz ne bir ses ne de bir feryat
Her insan aslında küçük kâinat
Bir rüyâ gibidir, ömür dediğin.
Çığlıkla gelirken, fânî dünyâya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!