Cemalettin Turan Şiirleri - Şair Cemalet ...

İnsanı yaşat ki, devlet yaşasın
Nice engelleri, bir bir aşasın
Her zamân sevgiyle, dolup taşasın
Ne güzel söylemiş, Atalarımız

Adâlet devletin, temelidir der

İnsanlar et, kemikten; iki cinsten ibâret
Onuruyla yaşayan, kazanır hep şahsiyet
Biliriz ki her fâni, bu âlemde emânet
Haysiyetli olmaktır, asıl olan mârifet

Yaratılışta gâye, hem kulluk hem ibâdet

Horasan’dan dünyaya, teşrif ettiği anda
Günden güne şöhreti, yayıldı tüm cihânda
İsmiyledir müsemma, ilim irfan var onda
Hüccetü-l İslâm denen, O İmâm-ı GAZÂLİ.

Rehber, Kur’ân-ı Kerîm, îmân ihlâstır özü

Takvâ hırkasının, kumaşı ihlâs
Îmânla dokumak, mü’minlere has
En kıymetli servet, nûrdan bir libâs
İnsâna yâr olan, en büyük mîrâs.

Îmânla ihlâsla münâcât eden
Diz kırıp rahlede kırâat eden
Allah’ın emrine itâat eden
Nice gönül ehli, müminler gördüm

Nûr gibi yüzleri, alınları ak

Îmânla taçlanmış, nice kahraman
Çağlara mührünü, vurmuş kocaman
Şâyet nerededir, dediğin zamân
Eğil de kulak ver, ses al topraktan

Bu cennet vatanın, şânıdır bayrak

Kafkaslardan esen, ılık bir rüzgâr
Rûhları okşayan, duygular yollar
Nice duygulara, tercüman olan
İmran KOÇ sazıyla, çalar ve söyler

Buram buram tüter, yanık türküler

Mutlu mes'ûd hayât, sürmek isteyen
İnsanı insanca, yürekten sever.
Özlemle vuslata, ermek isteyen
Sabrının örsünde nefsini döver.

Cânânı bağrında, canda can bilen

Duy mazlûmun sesini, kulak ver ehl-i iman
Kâtillerin ismidir, kana susamış yamyam
Cânilerde arama, zerre kadar bir vicdân
Huzûru bozanları, helâk eylesin Mevlâ'm

Haksız yere can alan, acep olur mu insan?

1.
Buhara Efşeneli, cismi gibi bir inci
Üstadların üstadı, bir dehâ İbn-i Sînâ
Allâh’ın bir lutfû ki, hekimlikte birinci
Türk ve İslâm âlimi, bir dehâ İbn-i Sînâ.
2.