Duygular yükselirken,şairin yüreğine
Süzülüp durmaz akar,damla damla kalbine
Dökülür dudaklardan,sözcükler tane tane
Şarkı olur hiç düşmez,dillerden senelerce
Dur yolcu dur! Nedir bu, sendeki bitmez telaş
Dünyevî âlemdesin, biraz nefsinle savaş
Hep peşinde koştuğun, dünyâlık bir lokma aş
Uhrevî bir âleme, göç başladı bil yoldaş
Dinle yolcu dinle bak, ömrümüz bir sermâye
Durmaz dönen bu dünyanın, biz fani bir yolcusuyuz
Kâh gülüp de kâh ağlayan, ne ilk ne de sonuncuyuz
Her şeyin bir zamanı var, zamansız da koşuşuruz
Mevsim biter hazan olur, yaprak gibi savruluruz
Gün oldu ben üzüldüm, gün oldu sen üzüldün
Değermiydi bunlara, söyle be iki gözüm
Duygularım firarda, kelimeler yetersiz
Söyleyemem beyhûde, yoktur artık bir sözüm
Nakış nakış örüldüm, ilmek ilmek çözüldüm
Erkekler ağlamaz derler, inanmam ben bu sözlere
Kimse bilmez dertlerini, atarlar hep içlerine.
Yaş yerine kan damlarmış, gözlerinden kalplerine
Kimse bilmez dertlerini, atarlar hep içlerine.
Aç, susuz gezseler bile kimselere sezdirmezler
Tan ağarır,şafak söker
Gün kararır,güneş söner
Ay dolanır,mehtap döner
Gül sararır,boyun büker
Durmaz hayat,devam eder
Elveda ederken, tüm dostlarıma
Nemli göz bıraktım, giderken sana
Olmadı şansımız, vuslattan yana
Bir rüyâ gibidir, yalancı dünyâ
Yalan, yalan, yalan; her şey boş yalan N A K A R A T
Namaza davettir, beş vakit ezan
İlandır âleme, bu yüce ferman
Ne güzel emretmiş, Yüce Yaratan
İlandır âleme, bu yüce ferman
Kâinatın kitabı, rehberdir Kur’an
Nice dostlarım vardı, göçüp gitti bu âlemden
Kimi sürpriz yaptı, zamansız gitti çok erkenden
Kimi çekti çilesini, murâdına ermeden
Kimi sürdü sefasını, yokluk nedir bilmeden
Ararım sorarım onları, gördüğüm her kesten
Kapat artık ne olur, dünya defterlerini
Aç gözünü bir daha, titret artık kalbini
Boş hayâle dalıp da, ziyan etme ömrünü
Bir gaflete düşmeden, ikaz eyle nefsini
Gönül gözüyle bir bak, seyrederken âlemi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!