Kimi benim gibi sevgiye susamış, bir yudum sevgi bekler
Kimi senin gibi sevgiden usanmış, sevenden nefret eder
Kimi de benim gibi sevmekten yorgun kendini heder (harap) eder
Kimi senin gibi sevgiden usanmış, sevenden nefret eder
Kâinatın efendisi,efendiler efendisi
Yaradanın son elçisi,habibimsin ya Muhammed
Cihan senle aydınlandı,yeri göğü nur kapladı
Gönüller hep seni andı, habibimsin ya Muhammed
Kaybetmekten korkarım günün birinde seni
Bir sır gibi sakladım kalbimdeki yerini
Nihayetsiz bu aşkın vardı bende elemi
Bir sır gibi sakladım kalbimdeki yerini
Nice dostlarım vardı, göçüp gitti bu âlemden
Kimi sürpriz yaptı, zamansız gitti çok erkenden
Kimi çekti çilesini, murâdına ermeden
Kimi sürdü sefasını, yokluk nedir bilmeden
Ararım sorarım onları, gördüğüm her kesten
Namaza davettir, beş vakit ezan
İlandır âleme, bu yüce ferman
Ne güzel emretmiş, Yüce Yaratan
İlandır âleme, bu yüce ferman
Kâinatın kitabı, rehberdir Kur’an
Kapat artık ne olur, dünya defterlerini
Aç gözünü bir daha, titret artık kalbini
Boş hayâle dalıp da, ziyan etme ömrünü
Bir gaflete düşmeden, ikaz eyle nefsini
Gönül gözüyle bir bak, seyrederken âlemi
Yalan oldu yalan, bütün umutlar
Aldı da götürdü, kara bulutlar
Ömür ağacımdan, kurumuş dallar
Artık yeşermez ki, yeşil yapraklar
Nerede güzelim, eski baharlar
Ömür denen bu süre,akar gider sessizce
Yaş kemâle erince,başlar tatlı bir çile
O gül yüzlü çehreye,iner gölgeden perde
Yaş kemâle erince,başlar tatlı bir çile
Gurbetin adresi, zordur seçilmez
Yolları pek dardır, kolay geçilmez
Suları soğuktur, her dem içilmez
(Gecesi karanlık, ışıklar inmez)
Var git gönül var git, sılaya doğru
Gün batarken ufukta, gönül nevası soldu
Vakit akşam olurken, günün miadı doldu
Cıvıl cıvıl o renkler, bir anda gölge oldu
Vakit akşam olurken, günün miadı doldu
Fısıldaş(y) an rüzgârlar, hicran meltemi oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!