Fecre kadar hiç bitmez, her gecem şeb-i yeldâ
Hakk aşkıyla yanarak, oldum bülbül-i şeydâ
Öyle derin nakşolmuş, kalbimdeki bu sevdâ
Hakk aşkıyla yanarak, oldum bülbül-i şeydâ.
NOT: Türkiye’de, 21 Aralık kış ekinoksu, en kısa gün
Söyle bülbülüm söyle, acep bir derdin mi var?
Dertli yanar ağlarmış, bundan kimler haberdar?
Herkes güler oynarmış, senin gönlün âh ü zâr
Solan gülden geriye, artık bir şey kalmıyor
Gül dalında şakırdın, artık sesin çıkmıyor
Bülbüller gözyaşı, döktüğü zamân
Elemle çağlarmış, çilenin demi
Akşamlar erkenden, çöktüğü zaman
Eylülle başlarmış hazân mevsimi.
Kuşların çığlığı, sanki serenat
Bunca yıllık ömürden, kalan nedir ki dersen?
Mâzinin gülümseyen, bir buruk yüzü derim
Zamâna tanık olan, aceb nedir ki dersen?
Ardın sıra kalacak, hâtıralardır derim
Kapanmış kapıların, kilidini açarsan
Bu toprak bu bayrak, kimindir dersen?
Uğrunda canları, verenin derim.
Bu şânlı pak sancak, kimindir dersen?
Gönlünü ufkuna, serenin derim.
Cepheden cepheye, yiğitçe koşup
Türk Klasik Mûsikî, semâsında bir yıldız
Hattat, şâir, hânende, o bestekâr ITRÎ’dir.
On yedinci asırda, parlayan dehâ yaldız
Hattat, şâir, hânende, o bestekâr ITRÎ’dir.
Tasavvuf ehli olan, hâfız hem de Mevlevi
Bu yürek yılların, yorgunu usta
Söyle de bir türkü gönlüm dinlensin
Sazın ya bir kaval, ya da ney olsun
Söyle de bir türkü gönlüm dinlensin.
Sesine ses versin, yalçın kayalar
Buz gibi soğuklarda, sımsıcak gülümseyen
Hayâtın her anını, özünde benimseyen
Gözü gönlü tok olup, huzûru önemseyen
Nice mutlu insan var, bu üç günlük dünyâda
Kalbinde sevgi seli, ırmak gibi çağlayan
Nice güzel hasleti, özünde barındıran.
Hevâ denen arzuyu, nefsinden arındıran.
Vuslatın özlemini, sînesinde yandıran.
Koca yürekli insan, dost Cafer Tayyar KELEŞ.
Ataları dadaştır, dedesi cesur Cafer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!