Bahtiyârlık istiyorsan, sırlarından etme faş
Son gülen hep tam gülermiş, bir kuraldır arkadaş
Olmasın bir zerre artık, sabrınızdan pür telaş
Son gülen hep tam gülermiş, bir kuraldır arkadaş.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Bak da gör, İstanbul'un dört bir yanından her yere
Târihin tüm izlerinden, bir selâm var bizlere
Toprağından, taşlarından, surlarından bin kere
Târihin tüm izlerinden, bir selâm var bizlere.
Fâ'ilâtün, fâ'ilâtün, fâ'ilâtün, fâ'ilün
BAK DİNLE EY MAHZUN GÖNÜL...(1)
Bak dinle ey mahzun gönül, ârif isen şâd-olursun
Gök kubbeden bir hoş sadân, kalmışsa hep yâd-olursun
Kalbin ferâh tutmaz isen, bir ânda nâ-şâd olursun
Gök kubbeden bir hoş sadân, kalmışsa hep yâd-olursun.
Bâkî yüce Hakk’tır, kula kul boynunu eğmez
Bir sözle, bu dünyâda gönül kırmaya değmez
Bir tatlı sadâ, bir de tebessüm kalacaktır
Heyhât ki, yazıktır boşa haykırmaya değmez.
Mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Bana İstanbul’u anlat, beni şâd et güzelim
Yüreğimden gamı silsin, sızı dinsin dileğim
Onu görmek, onu sevmek, onu duymak emelim
Yüreğimden gamı silsin, sızı dinsin dileğim.
feilâtün feilâtün feilâtün feilün
Ben bahârdan bahsederken, sen diyorsun bende kış
Sanki gurbet ikliminden, ses veren bir haykırış
Gün biterken gözlerimden, titreşir mahzûn bakış
Sanki gurbet ikliminden, ses veren bir haykırış.
Bende kalmış bir bakış var, gözlerimden gitmiyor
Öyle nakşolmuş ki cânâ, kaybolup hiç yitmiyor
Bir hayâl bir düş değildir, sanki bahtın aynası
Onca yıllar geçti ammâ, özlemim hiç bitmiyor
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
(Torun Sevgisi)
Bende sevgin hiç tükenmez, sen yarınsın ben dünüm
Canda cansın özge cansın, özlemimsin her günüm
Devleşen aşk, bir torunmuş; ünlenensin sen ünüm
Canda cansın özge cansın, özlemimsin her günüm.
Bende bitmez tutku oldun, iftihârsın Şehriyâr
Canda cânân derde dermân, aşka fermân Üsküdar
Âşinânım, mutluluktan; sende gönlüm bahtiyâr
Canda cânân derde dermân, aşka fermân Üsküdar.
fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün
Bende mahzun bir kulum dost, şân ü şöhret istemem
Zulmetin tâ asl-ı şöhret, onla ülfet istemem
Sorma benden zânlı servet, zerre töhmet istemem
Zulmetin tâ asl-ı şöhret, onla ülfet istemem.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!