Ne baharlar tükettim yokluğunda
Vurulmuş kalbimle sana koşarken
Son gayret son çığlıkla kollarında
Senli seherde uyanmak düşlerken .
Rüzgar olup eserdin meltemimde
Farkımız yok aslında..
Ben denizde gemileri yakan korsanım.
Sen gönülleri harabeye çeviren..
Kürek mahkumu yaparım tutsağımı.
Sen yürekte hapis tutarsın zincirsiz.
Ekmeğini suyunu veririm kölelerin.
Duyulur hâlâ eskilerin yankısı
Köyde kaldı hatıralarım heyhat
Pencerede annem gece yarısı
Çağırınca başlardı güzel hayat
Binlerce anım dağında taşında.
Sır gibi sarmıştı gülü goncayı.
Hayalinle yeşerirdi yapraklar.
Karanlık tutuştu örttü semayı.
Siman ile aydınlandı ufuklar.
Gece yıldızda seni arıyorum
Ayrılık kelimelerin küstahı
Takılıp duruyor şiirlerimde
Hayalin belirirdi kış sabahı
Işıklar sızan isli pencerede
Gözlerin bakar bana ılık ılık.
Dünya boşaldı tenhada kalmışım
Sahraya düşmüş çaresiz sussuz
Pervane gibi döner durur başım
Bir yalnızlık yaşıyorumki kusursuz
Ufkumda serili buğulu gözler
Yüreğime cemre gibi düşerdi
Çöle inerken sevdadan sözler
Şairler sultanı kervan süzerdi.
Ararım ben Mecnuna misalim
Umud cefa yüklü beldelerimde
Nehirlerde sana akmak isterim
Çiçek gibi mahrem bahçelerinde
Tut elimden göğe çıkmak isterim
Sevdiğimin ağlatan mektupları
Sancıyor yüreğimin derininde
Katar katar hazanın kervanları
Geçiyor düşlerimin çöllerinde.
Ellerin nazende gül gibi kokar.
Silinmesin buğulu camda ismin
Takvimde eksilse bir yaprak daha.
Issız caddelerden gelirken sesin
Susardı gönlüm sana ve sabaha
Esip kokundan getirince rüzgar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!