Cansel Işık Şiirleri - Şair Cansel Işık

İçimde iç savaş var,
Acilen yenilenmem lazım,
Yoksa dışım eskiciye gidecek..

Bilir misin bilmem.
Birbirine dua eden iki kalbi
Allah iki defa severmiş.
Ben sana aşk ile yanarken
Dua ediyorum sevgili.

Öyle utandırıcı, yargılayıcı bakma yüzüme,
Bedenime gelip yerleşen ecelsiz gidenleri,
Durduramıyorum! !
Susturamıyorum! !
Ruhuma yaralı ruhların bir bir acıları bulaşıyor,
Hepsi küfrediyor zalimlere,

Gidişler manasız değil tabi ki,
Ama ki gidip dolduracaksan bir kucağı,
Düşünmeyeceksin ardında bıraktığın kucağı.

Kim boynundan öpüyor,kim onunla kahve içiyor,
Kim saçlarını içine çekerek kokluyor.

Sıkıldım sana yazdığım şiirlerin arasında
Neler yapmak lazım bilemiyorum...
Senden mi yoksa şiirlerden mi,
Bilemiyorum yaşadığım şehirden mi...
Hangisinden uzaklaşmak,
Değişiklik çağrısı var,

Uzun,uzun seyrettiğim mendirekler,
Hani şu nereye baktığımı sorduğun yer,
Seninde bazı,bazı soluk aldığın mendirekler...
Bu gün beni davet ettiler.
Bir sen anlarsın beni birde mendirekler...
O kadar çaresiz ve perişanım ki,

Gelenler diyorum,
Gidenlerin yollarına
Hani özlemle baktırıyor ya,
Kitaplar arası onca sakladığım,
Kurumuş gülleri bile aratıyor ya,
An geliyor keskin bıçağa bile,

Sensizim demekten yoruldum her şiirimde sana,
Kısır döngü bir sevgiyle yoğrulup her yeni güne,
Yine sensiz başlamak gün diye sürgünlere,
Uyandığım anda senin yüzün yerine
Aynalara bakıp mest olmaya başladım,
Çift kişilik kocaman yatağımızda...

Şiir değişik renklere bezenmiş gül bahçesi gibidir,
Her mısrası gül kokar şaire.
Ama gel gör ki;
İllede dolaşır işte,
Antisosyal bir p*k böcüğü şairin gül bahçesinde.
Anosmik bir kayıba uğratır seni gevezeliği ile.

Varsın bana günaydın deme ama;
Bir gülüşün olsun,
Sevgi dolu olsun,
Gülüşün gözlerimden
Dudaklarıma düşsün,
Sevgi dolu gülüşünle,