Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Mevsimler köşe kapmaca baharlar sahte
Güneş mevsimsiz doğuyor yarınlar puslu divane
Çocuk yıllarımın her karesi şahane
Geri gelmeyecek yılları beklemek beyhude.

Ani dibe dalışlarım var benim kimselerin bilmediği kederlerim
Gülen yüzüm saklasa da saklarım izlerini kendi içimde demlendirdiğim
Mevsimsel değişimler sarsa da benliğimi barındırmam güneş doğar bilirim
Vurgun yemiş yüreğim tekrar dirilir yeniden hayat’a gülümserim.
Sonra ani şimşekler çakar yine mi der kadere küserim
Kendi kıyılarıma çekilir önümden geçen gemileri seyrederim

Şehrimin rengi
Yaprakların hışırtılı sesi
Direniyor dallarda sapsarı rengi
Musiki tadında eylül geldi.

Kuşlar kederli göçmü ediyor

Mevsimlerden yaprak döķümü
Sararan yapraklarin düşüşü
Gözlerdeki hüznün süzülüşu
Çaresizlığin yürek hüznü.

Yüreğimde yangın var
Özlemim dağlar kadar
Zaman dar
Kavuşmak hangi bahar.

Mevsimler dönüyor

Kendimi kaptırdım hayat’ı seyrediyorum
Ses kirliliği semayı kararttı maviyi göremiyorum
Yıldızlar da küstü kayıplarda
Zaman zaman yaşama küsüyorum.

Dört iklimim yaşandığı ülkemde

Günlerim hasretinle geçiyor
Sen bilemezsin kaç zamandır sürüyor
Günlerce göremiyorum yüzünü umudum tükeniyor
Bu sevgi yüreğime ağırlık veriyor.

Yüz hatlarını unutmak zor

Bu kaçıncı yok edilişlerim
Yok oluşlarım dirilişlerim
Kırık kanatlarımla vazgeçişlerim
Mat bakışlarımla bitişlerim.
Denizin dalgasına direnişlerim

Sen doğanın yeşili
Ben denizin mavisi
Seni yağmurlar yıkar
Beni sevdalar
Bahar gelmeye görsün
Düşlerim uçuşur rengarenk balonlar gibi semaya

Davetsizce geldin misafir oldun