Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Ani dibe dalışlarım var benim kimselerin bilmediği kederlerim
Gülen yüzüm saklasa da saklarım izlerini kendi içimde demlendirdiğim
Mevsimsel değişimler sarsa da benliğimi barındırmam güneş doğar bilirim
Vurgun yemiş yüreğim tekrar dirilir yeniden hayat’a gülümserim.
Sonra ani şimşekler çakar yine mi der kadere küserim
Kendi kıyılarıma çekilir önümden geçen gemileri seyrederim

Şehrimin rengi
Yaprakların hışırtılı sesi
Direniyor dallarda sapsarı rengi
Musiki tadında eylül geldi.

Kuşlar kederli göçmü ediyor

Bu kaçıncı yok edilişlerim
Yok oluşlarım dirilişlerim
Kırık kanatlarımla vazgeçişlerim
Mat bakışlarımla bitişlerim.
Denizin dalgasına direnişlerim

Sen doğanın yeşili
Ben denizin mavisi
Seni yağmurlar yıkar
Beni sevdalar
Bahar gelmeye görsün
Düşlerim uçuşur rengarenk balonlar gibi semaya

Davetsizce geldin misafir oldun

Gitmelerin acıttı,arkana hiç bakmadın

Yoktun ortalarda
Varlığın hep yanımdaydı oysa
Hiç unutulmadın
Ümitsizdin
Hayaldin

Özlediğim gözlerin gülen gözlerindi
Beni hayat’a bağlayan suskun konuşan sevgindi
Kara bulutlar sarmıştı yolları hasretle kilitlendi
Bir mucize yine aynı adrestesin şehrime bahar geldi.
*

Resim çerçevesinin sessiz dünyasında
Gördüklerimle özlemlerim coşuyor
Beklentilerim görülmüyor
Kirpik ıslaklığım hiç geçmiyor.

Güneş buluta saklanmış umut vadetmiyor

Ağaçlarımız kül oluyor
Yüreğim buna dayanmıyor
Gelecek korkusu beni uyutmuyor
Yarın neler olur bilinmiyor.
Ülkemin yeşili alevlerle boğuşuyor
Çaresizlik beni bunaltıyor