Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Yine yapraklarım döküldü yürek yasta
Bahar kısa, portreler solgun sonbaharda
Sayılı günler çabuk geçer diyorlar ilkbahar kapıda
Yürek yaslı, yağmurlu, nasıl sabretsin buluta soğuğa.

Yapma bana bunu yapma
Hasretinle baş başa bırakma
Karanlık sularda boğuluyorum
Özleminle başa çıkamıyorum.
Takvim yaprakları azalıyor
Ben de telaş artıyor

Kançanağı gözlerim hasretini taşıyor
Soruyorum susuyorsun
Arıyorum görünmüyorsun
Uzaklarda akan nehir gibisin
Tüketiyorsun

Beynimin düşüncesi dondu
Yüreğimin en güzel çiçeği soldu
Gittinde sanki ne oldu
Görünmez oldun hatıran kayboldu.

Mevsimlerden yaprak döķümü
Sararan yapraklarin düşüşü
Gözlerdeki hüznün süzülüşu
Çaresizlığin yürek hüznü.

Yüreğimde yangın var
Özlemim dağlar kadar
Zaman dar
Kavuşmak hangi bahar.

Mevsimler dönüyor

Kendimi kaptırdım hayat’ı seyrediyorum
Ses kirliliği semayı kararttı maviyi göremiyorum
Yıldızlar da küstü kayıplarda
Zaman zaman yaşama küsüyorum.

Dört iklimim yaşandığı ülkemde

Günlerim hasretinle geçiyor
Sen bilemezsin kaç zamandır sürüyor
Günlerce göremiyorum yüzünü umudum tükeniyor
Bu sevgi yüreğime ağırlık veriyor.

Yüz hatlarını unutmak zor

Bu kaçıncı yok edilişlerim
Yok oluşlarım dirilişlerim
Kırık kanatlarımla vazgeçişlerim
Mat bakışlarımla bitişlerim.
Denizin dalgasına direnişlerim

Sen doğanın yeşili
Ben denizin mavisi
Seni yağmurlar yıkar
Beni sevdalar
Bahar gelmeye görsün
Düşlerim uçuşur rengarenk balonlar gibi semaya