Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Gözlerimde nem bulutu
Yüreğimde sevgi yağmurlu
Başımda karlar buz tuttu
Söyle yürek sesim yolun hangi mevsime doğru.

Kimler üzmediki beni
Kendilerini dev aynasında gördüler
Güldüm geçtim hallerine
Cüceydiler oysa şimdi kaf dağında sürgündeler.

Seninle konuşurken nefesim tükeniyor
Birden konuşamaz oluyorum
Derin bir nefes alıyorum
Tekrar A dan başlıyorum
Kelimeler anlamsız

Akşam'ın siyah yüzü
Hüznün örtüsü
Gün ışıyınca
Gerçeklerin suya düşüşü.

Günün yorgunluğu

Penceremde yağmur gözyaşları
Yollarımda hasret rüzgarları
Yüreğimde sensizlik isyanları
Hepiniz birden yağıyorsunuz
Üzerime böyle sis yağmurları
Neden neden yağıyorsunuz

Enkazdan çıkmış gibiyim
Yorgun bir sarı beniz
Herbir zerresi ağrı sızı
Sendeliyor hayat'a.
Ne zaman bir dost sesi duysa
Sayıları az da olsa

Yüreğim kış mevsiminde kaldı üşüyor
Küskün bahar seyrediyor
Uzak uzak ahkam kesiyor
Hasret rüzgarı dinmiyor
Soğuk yüzüme işliyor
Buz kesmiş yüreğim sitemle bekliyor.

Yazdığımız şiiirler
İsyanlarımız
Haykırışlarımız
İçimizde yaşattığımız

Yer,
Gök,
Alt,
Üst.
Yüz,
Göz,

Gözlerinizdeki hüzünde buldum kendimi
Bakışlarınız çiçek serper gibiydi
Tereddütlerim vardı hoş görün beni
Yüreğim sevgi dolu yüreğinize kürek çekmeye hazır değildi.