Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Bulutlar gözbebeklerimde nöbette
Gözyaşlarım tetikte
Şimşek gökgürültüsüyle yarışta
Beynim firarda.
Oysa!
Gözlerimde bahar çiçekleri geçidi

Ağlamak istiyorum gözyaşlarımda yorulmuş akmıyor,
nasıl zamanlardan geçiyoruz herşey bozuk,
ruh haller bozuk,mevsimler bozuk,
zihinler karmakarışık,saygı yok,sevgi yok,
kavga çok,menfaat çok,
dostluk yok,sevgi yok,yalan sevgiler çok

Yine yapraklarım döküldü yürek yasta
Bahar kısa, portreler solgun sonbaharda
Sayılı günler çabuk geçer diyorlar ilkbahar kapıda
Yürek yaslı, yağmurlu, nasıl sabretsin buluta soğuğa.

Yapma bana bunu yapma
Hasretinle baş başa bırakma
Karanlık sularda boğuluyorum
Özleminle başa çıkamıyorum.
Takvim yaprakları azalıyor
Ben de telaş artıyor

Kançanağı gözlerim hasretini taşıyor
Soruyorum susuyorsun
Arıyorum görünmüyorsun
Uzaklarda akan nehir gibisin
Tüketiyorsun

Beynimin düşüncesi dondu
Yüreğimin en güzel çiçeği soldu
Gittinde sanki ne oldu
Görünmez oldun hatıran kayboldu.

Sokağın melodi sesleri
Yüreğim hazin güftelerin esiri
Kemanın sesiyle ağlayan gözlerim
Bilmem ki kimin eseri.

Mesafeler bitmedi aramızda
Sabır çözmüyor vuslat bulutlar arasında
Hayat mucizeler yaratmıyor bağrıma
Güneş doğmuyor gün gölgeler ağında

Bitmemiş şiirlerim var benim
Sesimi duymalarını beklediklerim
Yarım kalmışlıklarım yıkılmışlıklarım
Yollarına bakıp ağlamışlıklarım.

Mevsimler köşe kapmaca baharlar sahte
Güneş mevsimsiz doğuyor yarınlar puslu divane
Çocuk yıllarımın her karesi şahane
Geri gelmeyecek yılları beklemek beyhude.