Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Yüreğimin köşesine sıkıştın
Nefesim tükeniyor oksijenim sensin
Bir bilsen nasıl sebepsiz yaşantım
Söylemem duyma ya duyarda gelirsen.
*
Çağırmadan gelmelisin anlamlı olmalı sevinçlerim

Sessizliğimin sesi
Hıçkırığımın sebebi
Ömrümün bedeli
Pişmanlığımın son perdesi
Görüntümün çerçevedeki hâli.

Unuttum diyorsun unutamazsın
Anılar silinmez anlamalısın
Kalbin yanar yanar kurtulamazsın
Ömrünce sen beni arayacaksın.

Yeşil bakışlardı suskun konuşan
Beni doğayla başbaşa bırakan
Çözemedim neydi savrulan
Bana bahar esintilerimiydi sunulan.

Sokağın melodi sesleri
Yüreğim hazin güftelerin esiri
Kemanın sesiyle ağlayan gözlerim
Bilmem ki kimin eseri.

Mesafeler bitmedi aramızda
Sabır çözmüyor vuslat bulutlar arasında
Hayat mucizeler yaratmıyor bağrıma
Güneş doğmuyor gün gölgeler ağında

Bitmemiş şiirlerim var benim
Sesimi duymalarını beklediklerim
Yarım kalmışlıklarım yıkılmışlıklarım
Yollarına bakıp ağlamışlıklarım.

Mevsimler köşe kapmaca baharlar sahte
Güneş mevsimsiz doğuyor yarınlar puslu divane
Çocuk yıllarımın her karesi şahane
Geri gelmeyecek yılları beklemek beyhude.

Ani dibe dalışlarım var benim kimselerin bilmediği kederlerim
Gülen yüzüm saklasa da saklarım izlerini kendi içimde demlendirdiğim
Mevsimsel değişimler sarsa da benliğimi barındırmam güneş doğar bilirim
Vurgun yemiş yüreğim tekrar dirilir yeniden hayat’a gülümserim.
Sonra ani şimşekler çakar yine mi der kadere küserim
Kendi kıyılarıma çekilir önümden geçen gemileri seyrederim

Şehrimin rengi
Yaprakların hışırtılı sesi
Direniyor dallarda sapsarı rengi
Musiki tadında eylül geldi.

Kuşlar kederli göçmü ediyor