Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

yüreğin içinde ki  hazinedir sevgi
sahip olanda   sunulanda
en zenginidir hayatın


zenginim ~ zenginsin

her köşe başında oynaşır gölgeler
göz kırpan sokak lambaları
aydınlığından utanır..!
cılız bir kadın sesi yerleşir geceye
herkes onu gülüyor sanır
oysa

buğday başağı gibi sapsarı saçlarının ucunda
umutları vardı çocukluğumun
tek açlığı sevgiden yanaydı
bu yüzden hep kırıktı bakışları !

okununca ezanlar
yankılanır gökkubbe
egilir başlar ,
varır bir bir secdeye

yakarir gönüller

Sözüm meclisten dışarı
aman haaa..


Ağzı bozuk olursa kelâm
şiirin günahı ne

duyduk zilin sesini uyandık yeni güne
yarımız düştü yollara yarımız henüz uykuda
çabalasak da alamadık her istedigimizi
aynı dertden muzdarip çalışanı emeklisi
oysa ,
yaşamak istedik

O eski günlerde tat vardı
masumiyet vardı
aşk vardı aşk
gerçek aşk
Cennet bahcesiydi bir diğer adı

O benim hiç yaşamadığım çocukluğum
O benim hiç olmayan babam
O benim anamın kokusunu taşıyan
O benim gönlü zenginim
O benim sığındığım liman
O benim atam

Ölü biri
Ölü biri mi ?
Sadece biri
Değil !
Ölü toplum
Ölü !

Ne zaman bir ezan sesi duysam
İçime süzülür gözyaşım
Köklerine ulaşır kalbimin..!
Yüreğimde Yaradanın verdiği sevgiyi sularım
Tıpkı bir fidan gibi..
Inanirim ki