Can Demirciler Şiiri - Hamit Demircioğlu

Hasretim o tatlı soğuk suyuna
İçince kanarım can Demirciler
Sevdalıyım senin Türkmen soyuna.
Seni hep anarım can Demirciler

Dağın, derelerin girdi düşüme
Yemlik, kenger katık olur aşıma
Dostlar oturmazsa benim karşıma
Yıllarca yanarım can Demirciler

Dostluğun çok içten insanı tezel
Başkasına bilmem bana çok özel
Dağı,taşı,suyu,havası güzel
Sonunda dönerim can Demirciler.

Eski dostlar gitmiş gurbet eline
Ankara, İstanbul, Antep iline
Efkarlıyım dostlar bõyle biline
Bunu da yenerim can Demirciler

Armudun, alıcın ve de kirazın
Ortada dipsiz çay kuruyor yazın
Demircioğlu'na varsa bir sözün
Gelmeyi denerim can Demirciler