Zindanlardayım demişsin hafız…
Ben kendimden gideli kaç “Sen” olmuş bilmiyorum demişsin…
Ne bir yıldız var gökyüzünde, ne de bir umut var bu ölesiye yüreğimde demişsin…
O zaman bil ki:
Olur da bir gün gidecek bir kapın olmazsa,
Bana “nasıl sevdin?” diye sorma…
Ben seni bir anda değil,
bir gecenin karanlığında yıldızların birer birer geceye ,doğuşu gibi
yavaş yavaş, usul usul, içime sığdıra sığdıra sevdim.
Bana öyLe bir CâN oL ki
Ne gideni OL ardından baktıran
Nede kaLan OL gözLeyen..
Bana ÖyLe bir CâN oL ki
Kendimi Sen ,Seni de Ben BiLeyim..
Bana Seni Çok Görme Sevgili
Bana seni çok görme sevgili,
Zaten günler ağır,
Zaten nefesim eksik…
Bazen adresiz kalır insan…
Ne kaldığı yer huzur verir, ne de gittiği yer sahip çıkar.
Her şey yerli yerindedir belki ama insanın içi darmadağındır.
Ev dediği duvarlar yabancı gelir; sokaklar tanıdık olsa da adımlar tedirgindir.
Bir şey eksiktir ama adını koyamaz.
Bazı Aşklar…
Bazı aşklar…
Sadece uzaktan seyrederek yaşanır…
Yaklaşamazsın…
Yaklaştığında… büyü bozulur…
Ben artık sevilmeyen bir sevdanın
Küllerini üfleyerek yaşamıyorum.
Gölgenin düştüğü her yer karanlık bana.
Seninle gelen her şeyin bedeli var,
Ve ben bu borcu ödedim:
Kalbimle… hayalimle… ömrümle.
Senin yolların hep taşlıydı; ben ise çıplak ayak yürüdüm o yolları.
Her adımda canım yandı, derimin altına kadar işleyen bir acı bıraktı o taşlar.
Ama yine de durmadım; senin gölgenin benden bir adım önde oluşu bile
yürümek için bir sebep sayıldı içimde.
Belki de uzak, belirsiz bir noktaydın.
Sen öyküme gitmeseydin.
İnsan bir kere ölür.
Ama içimde, sessizce ölen umutlar var.
Gelmeseydin. Girmeseydin.
Merhaba Sevgili...
Kucak dolusu özlemin birikti avuçlarımda.
Yüreğim, aylardır senden kopmuş gibi paramparça...
Kalem kâğıda küstü; şiirlerim yarım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!