Tütünü hüzünle sardım, bir sigara yaktım;
dumanına gizledim içimdeki fırtınayı.
Sensizliğe açtığım ellerimle dokunuyorum geceye,
her nefesimden bir ağıt, her gözyaşımdan bir şarkı doğuyor.
Ey Allah rızası için aşkına tâlip olmaya azmettiğim Cân,
Ne vuslat isterim ne de vaade düşmüş bir ümit…
Muradım, avuçlarımda bir hayal biriktirmek değildir;
Senden bir şey ummak hiç değildir niyetim.
Adım anıldığı vakit,
Kalbine bir tereddüt düşmesin isterim.
Anlatsam Anlar mısın Beni, Sevgili
Anlatsam…
geceler boyu susturduğum sessizlikleri,
yıldızlara fısıldadığım adını,
gözlerimde biriken, kimselerin görmediği yaşları…
ARAF
Gitmek nere, kalmak nere?
Söyle bir kere,
insan kaç kez ölür
aynı yerde kalbiyle sürgünken?
Ya kendimi götürmesem hiçbir yere,
Mahşere varılan yerdeyim şimdi.
Ne bir adım geri,
Ne bir adım ileri…
Hem her şeyim
Hem hiç bir şeyim.
Aşık olmak kahrolmaktı,
Geceleri kendine bile anlatamamaktı,
Bir adın geçince susup gözlerini kaçırmaktı,
Sana dokunamadan seni yaşamaktı...
Aşık olmak yasaklıyı dilsiz koymaktı,
Aşkı eskiciye satılmış,
Ruhsuz bir faniyim ben…
Bir zamanlar aşkın en temiz yüzünü öperken,
Şimdi solmuş duyguların mezarlığında
Kendi yansımama bile yabancı bir gölgeyim.
Aşkı yaşayana sor,
gecenin omuzuna başını koyup
seher vaktinde uyanana sor…
Uykuyla uyanıklık arasında
kalbin adını sayıklayanlara,
gözleri kapalıyken bile
Aşk nedir?
Ben ol da yan…
Yan ki benliğin erisin,
adın küle karışsın.
Sen’i kül et;
ne bildiğin sen kalsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!