Ne bu hâl, ne oldu sana?
Bir zamanlar ışıl ışıl bakan gözlerin, şimdi birer harabe gibi.
Yağmalanmış bir köy gibisin — sessiz, yıkık, unutulmuş.
Kim işgal etti seni bu kadar hoyratça?
Kim sevdi seni böyle kaba, böyle özensiz?
Sana dokunan eller mi tüketti rengini, yoksa seni iyi olsunlar diye kendinden verdiklerin mi?
_SOL YANIM HALA SENİN_
Yüreğimin ellerine bıraktığın mavi masallarda okuyorum seni.
Gözyaşım'la yıkadığım düşlerimin huzurunda...
Zamansızlığın takvimlerinden dökülüp
Sana bir ömür versem,
Yorgun ama sadık,
Yaralı ama terk etmeyen,
En vazgeçmiş anda bile adını saklayan,
Düşsem de kalksam da
Yönünü senden şaşmayan…
Her gece sayfa sayfa şiirler, mektuplar yazdım sana.
Her kelimeyi içimden söküp aldım, birer damla kan gibi akıttım kâğıdın üzerine.
Satır aralarında, gözyaşımın izi kaldı.
Bazı kelimeler karardı, bazıları silindi; ama hiçbirini yarım bırakmadım.
Çünkü her satırın ucunda sen vardın.
Hafızım
Hayat kırk yerinden vurdu ömrümü. Ne bir silah sesi duydum, ne de bir savaş gördüm. Sessizdi, ama ölüm kadar yakıcıydı. Kırk kez aldı canımı, üstelik ne ecel vardı ortada ne de Azrail. Her defasında biraz daha eksildim, biraz daha sustum. Küllerimi bile sakladım, kimse görmesin diye içimin yangınını kendi avuçlarımla örttüm.
Sen beni diz kapaklarımdan öp adam.
Bugüne dek tüm düşmüşlüklerimden;
ayağımın kaydığı anlardan,
yere ilk çarptığım yerden,
kalkmayı öğrenmeden önce öğrendiğim acılardan,
yaralarımdan, izlerinden…
Seni tanıdığım da, Ruhum yanlızlıktan
Yorulmuştu.
Ben senin ilk sevdiğin değildim,
Ama sen hayalini bile kurmadığım, bilmediğim bir hissin ilk duygusuydun.
Ama mesele bu değil,
"BeN onca şiirLeri sözLeri yüzLerce kişi görüp beğensin diye DeğiL, bir SeN gör istedim... Eyvallah..."
"yüreğimi bir sen gör, bir sen biL istedim.. neyse..."
@dsız..
10 Eylül Çarşamba
20:00
Bir müddet çekilmek istiyorum
Senden… kendimden… yüreğimden.
Senden sonra
Öyle yorgunum ki;
Ne zaman kaldı avuçlarımda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!