Bir veda bile etmeden gittin…
Ardında onlarca soru bıraktın.
Şimdi hepsi cebimde ağır birer taş,
her adımda biraz daha yük oluyor omuzlarıma.
Kalbimle aklım arasında dönüp duran,
Zamanla aram pek iyi değil bu aralar
Yanlız kaldığım tüm gecelerde nasıl
Hissettiğimi dahi unutuyorum.
Seni ne zaman aklıma getirsem içimde bir şeyler kopuyor .
Sonra kapatıyorum gözlerimi
Gülüşün geliyor gözlerime.
Kaç hayat yaşayınca yorulur insan?.
Kaç seneden sonra yaşlı,
Kaç hezimetten sonra bezgin,
Kaç sevdadan sonra kalpsiz,
Kaç bahardan sonra kurur filizleri
Kaç kelimeden sonra,
Nerden bilirdim ki!..
bu sevdaya düşerken,
göçüp giden aklımın geri gelmeyeceğini…
Kalbimi susturmak isterken
bir gün bu kadar çoğalacağını,
her adımımda seni hatırlatacak kadar
Biliyorum, bir hayli noksanım sende
Gerçi hiç tam olmadım ya sen de
Neyse...
Gitmek istiyorsun — bari bahanesiz git.
Uyandırma hatıralarımı; yazıktır.
Sesin aynı, olmaya aynı da,
**Ölümü bekleyen bir kelebek var içimde,
Uçmakla konmak arasında kalmış, kararsız,
Ne tamamen özgür, ne de esaretin içinde.
Zindan değil burası aslında,
Sadece odamın kapısını yapmayı unuttular,
“Son bir şeyler yazabilirim,
belki bu ömrümün dar vakitlerinde…
Belki kaldığım yerden,
belki senin gittiğin yerden.
Karar’sızım…
Vakit daralıyor, güneş batmak üzere,
Gölgesi uzuyor günün, ömrüme değiyor.
Her saniye biraz daha eksiliyorum hayattan,
Zaman, merhametsiz bir el gibi boğazımı sıkıyor.
Yüreğim sıkışıyor bu derin kederle,
Nefesim dar, içim ağır, suskunluğum kalabalık.
Olur da gidersen, öperim gözlerinden,
Karanlık düşmesin diye ardından…
Şayet kalırsan, tutarım ellerinden,
Bir ömür ısınsın diye avuçlarımızdan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!