“SeN soLyanım da büyüdükçe göğüs kafes’im dar gelir oLdu baNa...
"Sol yanımda senin adın büyüdükçe, nefes almak bile zorlaştı."
"Dar gelen göğüs kafesim değil di
Aslın da
Bana sarılır mısın…?
Belki son kez…
Belki de ilk günkü gibi,
O acele eden kalp çarpışıyla…
Bu gece son kez
Senin sokağında gezdim,
Adımlarım yankılandı taş kaldırımlarında.
Her köşede senin gölgen vardı,
Her köşede senin suskunluğun…
Canım öyle acıyor ki,
Bazen diyorum: keşke nefesim son bulsa.
Ben, yasak olan, imkânsız biriyim;
Yüreğim acı içinde, çaresiz, umutsuz…
Sonra mı?..
Ne geceden günü
Ne de günden geceyi
Çıkartabildim...
Zamanın kıyısında savruldum,
Sorma bana…!
Bu sevda kaç arşın, kaç asır
Sürer sevgili…
Belki bir ömrü aşar,
Belki de ömrün ötesinde bile
Sessizliğin içinde var olur.
Söyle…
“Ben senin yanındayım” dediğinde,
Hangi yanındayım ben?
Kalabalıkların içindeki suskun tarafında mı,
Yoksa yalnızlığını kimse görmesin diye
Sakladığın karanlık köşende mi?
Söyle bana, ben bu aşkın
neresine sarılayım?
Gözümden kaçırdığın gözlerine mi,
sevip sevilmediğim yüreğine mi,
yoksa…
Evirip çevirip söyleyemediğin
Söyle be Usta...
Dışına suskun olanın,
içinde fırtına kopar be usta,
Kimse bilmez o sessizliğin kaç yara taşıdığını,
kimse duymaz, örsün üstünde çatlayan kalbin sesini...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!