Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Tebessümüyle konuşan bir kadını kolay kolay üzemezsiniz..

“Özledim” diyenleriniz olsun.
“Nerede bir çiçek görsem gülüşün düşer aklıma” diyenleriniz.
“Bir yeşilin huzuru bir de sinenin kokusu”
ve çayınıza samimiyetini katık edenleriniz.
Yüzünüze her baktığında güneş gibi yeniden doğduğunu hissedip,
Sesinizi her duyduğunda sinesinden binlerce kuş sürüsünü yolcu edeniniz.

İki satırlık adamların üç satırlık şiirlerine ihtiyacımız yok şükür..
Kalemse mevzu;bam teline basanı.
Kelamsa mevzu;sürç-i lisansız olanı...

Önemsenmeye önemsenmeye önemsememeyi öğreniyor insan.
O saatten sonra da kayış kopuyor.
Dünya yansa umrunda olmuyor.

“Sabaha sağ salim mi çıkarmış
Yalnızlık canını daha ne kadar yakarmış

Hâl-i beyânımıza denk düşen tek kelimeydi Tevekkül.
Sustuk,
Sabrettik,
Umut ettik,
Çünkü dilimizle yüreğimiz Tevâfuk.
An geldi

oldum olası çıkartmayı sevmedim ben,
toplamacıyım.
etrafı toplarım,
yolda bulduğum sahipsiz hayvanları toplarım,
çiçek toplarım,
eşi dostu toplarım,

Üç şeyi hiç ihmal etmedik biz.

Dosta yüreğimizi demlemeyi,
Şartlar her ne olursa olsun gülümsemeyi,
Bizi seven-sevmeyen herkes için dua etmeyi...

İçten bir gülüş kaç para eder usta..?
Ya da tüm kalbinle sevmenin kilosu kaça..?
Özlemek mesela,
İçin rahat etsin diye sesini duymak ya da..?
Haber alamadığında meraklanmayı,
Sevdiğini gördüğünde elini ayağına dolaştıran telaşı kaç paraya yok edersin mesela.

Usta bir tamirciyim ben.
Kırılan yüreğimi her defasında tamir edecek bahaneler bulurum.
Malzeme sıkıntısı hiç çekmem.
Bahar derim, sabır derim;
Yarınların daha güzel olacağına inanır,
Karamsarlıktan uzak dururum.

Baharı müjdeliyor kuşlar, yaprakları yeşermeye yüz tutmuş ağaçlara.
Hüzünleri şah damarından asıyorum odamın tavanına.
Mavi bir huzur geçiriyorum sırtıma.
Pembe ceplerine çocukluğumu yerleştiriyorum usulca.
Aklı hala yakartop oynamakta.
And içiyor kalem tutan ellerim,