Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Yarım kalmış bir şarkının tamamlanamamış kıtasından sızıyorsun geceme
Öylesine zamansız,öylesine belirsiz bir suretsin ki hafızamın sus pus köşesine
Ne kalıyorsun,ne gidiyorsun
Üstüne üstlük herşeyi inkar ediyorsun...
Kabullenmek düşüyor payıma
Kalktığımı sanıp,düştüğüm yer her neresiyse

Herkes en GÜZEL elbiselerini giyinip, kuşanıyor
Takıp takıştırıyor, sürüp sürüştürüyor
En kibar TAVIR' lar etrafta kol geziyor
YÜREK' ler coşuyor, GÖZ' ler kamaşıyor
Benim payıma ise SUSMAK düşüyor...
SUSKUN' luğumdan bir kaftan biçiyorum

buz gibi soğuktu gece,el ayak kesiyordu.
ümitsizliğini toplayan gelmiş,
pişmanlığın olmadığı sabahların doğmasını bekliyordu.
kafamda birikmiş ne kadar soru varsa ruhumun sessizliğinde can çekişiyordu.
dile kolay akla zarardı nihayetinde
iflah olmazdı

Her ağladığımda gözyaşlarıma mendil,
Her güldüğümde kahkahalarıma yoldaş olan yar...
"Unutursun" diyorsun ya;
"ÖL" demek daha kolay...
Aldığım nefes,içtiğim su,soluduğum hava olmuşken,sen;
Bize yakıştırdığın sona ne çok yandım bir bilsen...?

Sen!
Kendini heba ettiğin kolların
Avuntularında gece gündüz açarken!
Ben gün yüzüne çıkaramadığım acılarımı
Gün yüzü görmeye hasret gecelerimle tazeliyorum
İhanete bulanmış sensiz gecelerimi seriyorum ayaklarımın dibine

Sen hep giderdin,ben arkandan öylece boynu bükük bakakalırdım.
Canım acırdı...
Sustukça,özledikçe,en kötüsü de yaşamaya devam ettikçe...
Acılarımı uyutmak için sığındığım,fakat her seferinde seni ve sevgimi kaybettiğim
soğuk rüyalarım vardı.
İki göz evimin çatlak duvarlarına her gece "sen" diye yalnızlığı harç yapıp sıvardım.

unuttum say........
sesini kulaklarımdan
soluğunu ruhumdan
yokluğunu hafızamdan
sıcaklığını avuçlarımdan
sildim say.........

Geçici unutkanlıklar yaşıyorum bu aralar,
neyi nereye koyacağımı,neden ayağa kalktığımı unutuyorum mesela.
Ve dua ediyorum her gece Allah'a;
dönüştürsün diye kalıcı olana.
Dönüştürsün de ilk seni koyayım,
kendini unutulmaz sananların arasına...

Tüm şehir uykudaydı sen giderken
Aklım kaçamak yapıyordu,adımların sıklaşırken
Sözcükler gitme eyleminin anlamına ağıtlar yakıyordu
Gece is kokulu hüzünlere bürünüyordu
Sen gidiyordun
"Ne olacak bunun hali" diye merak bile etmiyordun

Bir gece yarısı kan ter içinde uyandığın o kabusları
elinin tersiyle silip " oh be rüyaymış" demeye benzemez aşk...
UYAN...! ! !
silemezsin öyle bir çırpıda gönül hanenden
sıfırlayamazsın çektiklerini,çektirdiklerini
çok gözyaşın intihar etmeli yastığında