Burnum İnandı Şiiri - Hatice Güzen

Misk kokuyordu

Nereden geldi bilmiyorum

En çok burnum inandı

Vapurun ikinci katındayım

deniz kendi kendine çoğalıyordu

Martılar

aynı sayfaya dönüp duran beyaz yanlışlar

Karşımda oturanlar

yüzlerinden çok gidişlerini taşıyorlar

Oysa çocuklar

dünyanın kopan yerlerine görünmez ipler bağlıyordu

Sonra

koku çekilmek istedi dünyadan

İskeleler geçti

yüzler değişti

Ama burnum

uzun süre

itiraz etti

Sanki

biri

az önce geçmiş de

adını havada unutmuş gibi