Burak Duru Şiirleri - Şair Burak Duru

Hiç düz bir çizgi çizemedim ben
Hep çıktım yörüngeden, ama
Unutmadım varacağım yeri
Varamadım ama çok yaklaştım

Öyle sandım belki de, avundum

Güç oldu kopuşum bugün Avrupa’dan
Kimler bu trafiği kilitleyip kapatan
Şükür ki veriyor sabrını Yaratan
Ah İstanbul, of İstanbul, öf İstanbul

Burak Duru der ki ben Divane’yim

Dünya kadar yer var burda canım
Neden duruyosun dibimde
Metrekare başına oksijen düzeyi
Var biliyo musun bilimde

Gölgem bile bana müsaade ediyor

Bir demet gül bıraktım merhum gönlüme
Beni cenaze edene yazıklar olsun
Bir tas su dökemedim gasilhanede
Beni abdestsiz gömene yazıklar olsun

Bu dünyayı sevmedim nesine bakayım

Hakk'ın sahih kulları meyletmezler günaha
Başını çevirir de talip olmaz mazlumun aha
İnsan olanın derdi erişmek ise feraha
Sağa sola taşma, kabına sığın yiğidim.

Bakma sen, onlar deli, çiğ çıkar hep sesleri

Neyi kaçırmaktan korkuyorsun ki
Uyumadın hâlâ
Bir şey var, bir kaygı, bir sıkıntı

Kulağının içerisindeki cılız çınlamadan başka
Bir de soluk alış verişinin

Çatma kaşın ey sevgili
Senden başka yar mı var

Baş koymuşuz yoluna
Taşına, toprağına
Vatan, yurdumuz sensin

Serin sular doldurdum gönlümden
Hem sana hem bana, içelim diye
Hazırladım en süslü, renkli, kristal bardakları
Bismillah deyip, içecekken kana kana
Yine bir iş, yine bir dert, yine bir engel
Kursağımda kaldı

Ne bundan öncesi, ne bundan sonrası
Kalbime taş gibi oturdu ayrılığının acısı
Tatmaz olaydım, öyle sogukmuş ki sızısı
Bugün; sensizliği, yalnızlığı gördüm annem

Yüzümdeki sakalıma bakıp, sanmayasın büyüdüm

O kadar ses var, duymuyor kimse kimseyi
Ne yanındaki, ne de içindeki sesi
Sözlerini bilmediğim şarkılar ardına bağlandım, gittim
Bulamıyorum, kaybettiğim kendimi

Nice gözyaşları gördüm, eğlenip mutlu görünen